Mediamax
Միջազգային հարաբերությունների թագավորական ինստիտուտի (Chatham House) Ռուսաստանի եւ Եվրասիայի ծրագրի գիտաշխատող Լորենս Բրոերսը համարում է, որ ընտրություններից հետո Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը կձգտի կառուցողական հարաբերություններ պահպանել մրցակից բոլոր դերակատարների, այդ թվում՝ Ռուսաստանի հետ: «Փաշինյանը մինչ օրս հմտորեն գոյատեւել է արտաքին քաղաքականության ռազմավարական անորոշության պայմաններում ու չեմ կարծում, որ այս պահին Հայաստանում կա մի առաջնորդ, ով դա ավելի լավ կաներ»,- Courthose News Service պարբերականի հետ զրույցում ասել է Բրոերսը: Փորձագետի կարծիքով, այն փաստը, որ իշխող կուսակցությունը խորհրդարանում սահմանադրական մեծամասնություն չի ստացել, կարող է դժվարացնել սահմանադրությունից Լեռնային Ղարաբաղի մասին դրույթը հանելու Ադրբեջանի պահանջի կատարումը: «Սա նշանակում է, որ խաղաղ գործընթացի քաղաքական ուղղությունը կարող է որոշ ժամանակով առկախված մնալ»,- նշել է Բրոերսը: Որպեսզի «թափը չկորչի», Հայաստանն ու Ադրբեջանը պետք է կենտրոնանան ԱՄՆ-ի հետ եռակողմ պայմանավորվածությունների մեկ այլ առանցքային տարրի՝ TRIPP նախագծի վրա, նշել է նա: «Ռուսաստանը դեռեւս ունի բավարար լծակներ Հայաստանին վնաս պատճառելու համար»,- ասել է Բրոերսը: Միեւնույն ժամանակ, նրա խոսքով, Ռուսաստանից Հայաստանի կախվածության մակարդակը նվազել է: «Հայ-ռուսական հարաբերությունները վաղուց ճգնաժամ են ապրում, ինչն արտացոլում է հենց այդ հարաբերությունների բնույթի խորքային փոփոխությունները: Փլուզվել է նախկին կապերի գլխավոր հենասյունը՝ «փրկարարի պատրանքը», իբր Հայաստանի լոյալությունը երաշխավորում է նրա անվտանգությունը Ռուսաստանի կողմից»,- հայտարարել է նա: Ավելի լայն իմաստով, ըստ Բրոերսի, Ռուսաստանի ազդեցությունը Հարավային Կովկասում գտնվում է «երկարաժամկետ անկման» վիճակում: Լորենս Բրոերսը նշել է, որ Հարավային Կովկասի բոլոր պետությունները փորձում են հավասարակշռել իրենց արտաքին քաղաքականությունը, քանի որ տարածաշրջանում խաչվում են բազմաթիվ խաղացողների՝ Ռուսաստանի, Թուրքիայի, Իրանի, Իսրայելի, Չինաստանի, Հնդկաստանի, Պակիստանի, ԵՄ-ի եւ ԱՄՆ-ի շահերը: Նրա խոսքով՝ տարածաշրջանի երկրները համոզված են, որ կարող են օգուտ քաղել «բազմավեկտորության» քաղաքականությունից՝ օգտագործելով իրենց ռազմավարական դիրքը համաշխարհային խոշորագույն տերությունների խաչմերուկում: «Սա է աշխարհաքաղաքականության ապագան տարածաշրջանում, այլ ոչ թե անդամակցությունը մրցակից դաշինքներին»,- եզրափակել է փորձագետը: Այս հոդվածը թարգմանվել եւ հրապարակվել է «Գալուստ Կիւլպէնկեան» Հիմնարկութեան աջակցությամբ : Հոդվածում արտահայտված մտքերը պարտադիր չէ, որ արտացոլեն «Գալուստ Կիւլպէնկեան» Հիմնարկութեան կամ Մեդիամաքսի տեսակետները:
Go to News Site
MAMUL 
Aravot Daily 
NEWS.am 
