Դանդաղ ձգվող մեղեդին աստիճանաբար լարվում էր։ Հարուստ քրոմատիկ հարմոնիան հասնում էր գագաթնակետին ու պարպվում էր, հետո սկսում էր նորից թափ հավաքել․ լիրիկական խտությունից մարդու շունչ է կտրվում։