شلیک موشکهای ایران به عمق سرزمینهای اشغالی در پاسخ به بمباران ضاحیه بیروت، تنها یک تقابل نظامی نبود؛ بلکه نقطه پایانی بر استراتژی «حملات یکجانبه بدون هزینه» بود.