Collector
Giriş Yap
ЕУ ги воведува најстрогите правила за миграција досега | Collector
ЕУ ги воведува најстрогите правила за миграција досега

ЕУ ги воведува најстрогите правила за миграција досега

ЕУ ги воведува најстрогите правила за миграција досега Филип Здравески 09.06.2026 / 15:02 Свет Брисел ветува поефикасен систем, но многу експерти предупредуваат дека земјите-членки сè уште не се подготвени за големи промени. Европскиот совет и Европскиот парламент постигнаа договор за нови правила за враќање на мигрантите, вклучително и воспоставување т.н. центри за враќање надвор од границите на ЕУ, за луѓе што немаат право да останат во Унијата. Овој договор доаѓа непосредно пред целосното спроведување на Пактот за миграција и азил, кој започнува на 12 јуни. Пактот воведува нов систем за управување со миграцијата, азилот, границите и интеграцијата. Иако беше усвоен уште во 2024 година, по двегодишен транзициски период, земјите-членки сега мора да го спроведат во пракса. Според Агенцијата на ЕУ за азил (ЕУАА), целта на пактот е да го направи системот поефикасен преку построги контроли на надворешните граници, униформни процедури за азил, споделување на одговорностите меѓу земјите-членки и соработка со трети земји во борбата против нелегалната миграција. Додека организациите за човекови права предупредуваат на можни закани за правата на мигрантите, европскиот комесар за внатрешни работи и миграција, Магнус Брунер, рече дека договорот покажува како Европа „ја средува својата куќа“. Зошто на ЕУ ѝ беше потребен нов пакт за миграција? Европската Унија со години се соочува со сериозни предизвици во управувањето со миграцијата. Според Eurostat, секоја година околу 4,2 милиони луѓе легално имигрираат во ЕУ од земји што не се членки на ЕУ, додека околу 1,6 милиони Европејци емигрираат. Во 2025 година, поднесени биле повеќе од 669.000 барања за азил за прв пат, додека Фронтекс регистрирал над 178.000 нелегални гранични преминувања. Еден од најголемите проблеми е малиот број на успешни депортации. Иако земјите од ЕУ издаваат околу 117.500 наредби за напуштање на територијата секое тримесечје, само околу 34.000 луѓе се враќаат. Ова значи дека речиси три четвртини од луѓето што треба да ја напуштат ЕУ остануваат на нејзина територија. Кога земјите на надворешните граници не се во можност да се справат со големиот број пристигнувања, системот станува преоптоварен. Прифатните центри стануваат пренатрупани, како што беше случај претходно во кампот Морија во Грција или центрите на италијанскиот остров Лампедуза. Обработката на барањата за азил бара безбедносни проверки, преведувачи, правна помош и интервјуа, што дополнително ги забавува процедурите. Во исто време, земји како Германија, Франција, Холандија и Белгија се соочуваат со недостиг на домување и притисок врз нивните здравствени, образовни и социјални системи. Претходниот систем, базиран на Даблинската регулатива, предвидуваше дека првата земја од ЕУ во која влегува мигрантот е одговорна за барањето за азил. Ова создаде огромен товар за медитеранските земји како што се Италија, Грција, Шпанија и Малта. Затоа ЕУ одлучи да го реформира целиот систем. Построги контроли и побрзи процедури Новиот пакт воведува задолжителни проверки на идентитетот, безбедноста и здравјето на сите мигранти на надворешните граници. Овие проверки ќе треба да се завршат во рок од седум дена. Ќе се подобри и базата на податоци Eurodac, која, покрај отпечатоците од прсти, ќе содржи фотографии од лице, документи за идентификација и дополнителни безбедносни информации за полесно идентификување на лица поврзани со тероризам или други безбедносни ризици. Постапките за азил ќе бидат забрзани и стандардизирани низ цела ЕУ. Во исто време, барателите ќе имаат право на бесплатна правна помош, но ќе бидат воведени построги правила против злоупотреба на системот и секундарна миграција во рамките на Унијата. Посебна заштита е обезбедена за ранливи лица, како што се жртвите на тортура, силување или други сериозни форми на насилство, кои нема да бидат вклучени во забрзани постапки доколку нивните потреби не можат соодветно да се задоволат. Соработка со трети земји и „центри за враќање“ Пактот става голем акцент на спречување на нелегалната миграција во земјите на потекло или транзит. Ова вклучува зајакнување на граничните капацитети на земјите-партнери, борба против мрежите за шверц и обезбедување помош за развој насочена кон решавање на причините за миграција. Лицата на кои не им е доделена заштита ќе мора да ја напуштат Европската Унија. Во случај на несоработка или безбедносен ризик, тие може да бидат притворени до 24 месеци за време на постапката за враќање. Друга новина се „центрите за враќање“ во трети земји кои се сметаат за безбедни, каде што одбиените баратели на азил би можеле да бидат сместени додека е во тек процесот на нивно враќање. Споделување на товарот меѓу земјите-членки Една од најважните промени е воведувањето на постојан механизам за солидарност меѓу земјите-членки. Наместо земјите на надворешните граници да го носат најголемиот товар, сите држави ќе мора да придонесат за заеднички систем преку прифаќање мигранти, обезбедување финансиска помош или зајакнување на капацитетите на другите држави. Сепак, мигрантите сè уште ќе аплицираат за азил во првата земја од ЕУ во која ќе влезат, што значи дека земјите од Јужна Европа ќе продолжат да играат значајна улога во првичната обработка на пристигнувањата. Предизвици за имплементација За пактот да стапи во сила од јуни 2026 година, земјите-членки мораа да ги прилагодат своите закони, да обучуваат службеници и да ги подобрат ИТ-системите. Сепак, Европската комисија предупредува дека многу земји заостануваат во своите подготовки. Посебен проблем е недостатокот на сместувачки капацитети, недостатокот на судии, преведувачи и стручен персонал, како и доцнењата во изградбата на објекти за прием и следење на мигранти. Во извештајот на Комисијата од 8 мај се наведува дека постои политичка волја за спроведување на пактот, но дека практичната имплементација заостанува. Германија, Италија, Грција, Шпанија и Кипар беа издвоени како земји кои се соочуваат со значителни проблеми во нивните подготовки. Доколку некои земји се целосно подготвени, а други не, постои ризик шверцерите на луѓе да ги искористат слабостите на системот, што би можело дополнително да ги оптовари некои земји и да го загрози функционирањето на Шенген зоната. имиграција ЕУ Автор/Извор Ф.З. Прикажи во метро On

Go to News Site