Telegrafi
Disa barna që përdoren për alergji, ankth, tension të lartë, dhimbje apo probleme të tjera shëndetësore mund të shkaktojnë përgjumje, rënie të energjisë dhe lodhje të vazhdueshme Është më pak e njohur se shumë ilaçe, përfshirë ato që përdoren çdo ditë për alergji, ankth, tension të lartë të gjakut ose dhimbje, mund të shkaktojnë lodhje dhe rënie të energjisë. Shpesh e kërkojmë shkakun te stresi, pagjumësia apo ngarkesa e përditshme, duke harruar se lodhja mund të jetë edhe efekt i padëshiruar i terapive për sëmundje akute ose kronike. Kur ilaçet bëhen shkak i rraskapitjes Përgjumja dhe ndjenja e rraskapitjes janë ndër efektet anësore më të shpeshta të ilaçeve që jepen me recetë, por edhe të preparateve që mund të blihen pa recetë. Jo vetëm nga këndvështrimi i psikologjisë dhe shëndetit mendor, është e rëndësishme të kuptohet se lodhja kronike nuk është gjithmonë pasojë e stresit, ankthit, depresionit ose djegies profesionale. Ndonjëherë, shkaku i dobësisë së përgjithshme psikofizike mund të jetë pikërisht terapia që një person përdor rregullisht. Pse disa ilaçe shkaktojnë lodhje? Shumë ilaçe ndikojnë në neurotransmetuesit, substanca që mundësojnë komunikimin ndërmjet qelizave nervore. Disa prej tyre kanë rol të rëndësishëm në rregullimin e vigjilencës, përqendrimit dhe nivelit të energjisë. Kur një ilaç ndryshon mënyrën se si veprojnë këto substanca, mund të shfaqen përgjumje, ngadalësim, mungesë energjie mendore dhe fizike. Te disa persona ky efekt është i lehtë dhe kalimtar, ndërsa te të tjerët mund të ndikojë dukshëm në funksionimin e përditshëm, produktivitetin në punë dhe gjendjen shpirtërore. Ilaçet kundër alergjisë Antihistaminikët janë një nga grupet më të shpeshta të ilaçeve që mund të shkaktojnë përgjumje. Ata përdoren për lehtësimin e simptomave të alergjisë, por shumë prej tyre ndikojnë edhe në qendrat e trurit që rregullojnë gjendjen e zgjimit. Për këtë arsye, personat që i marrin këto ilaçe shpesh raportojnë lodhje, reagime më të ngadalta dhe nevojë për më shumë pushim gjatë ditës. Disa antihistaminikë, pikërisht për shkak të këtij efekti, përdoren edhe si përbërës në preparate që ndihmojnë gjumin. Antidepresivët Disa lloje të antidepresivëve mund të shkaktojnë përgjumje, sidomos gjatë javëve të para të terapisë. Kjo vërehet veçanërisht te antidepresivët triciklikë, të cilët te disa pacientë mund të sjellin lodhje më të theksuar dhe nevojë më të madhe për gjumë. Edhe pse ky efekt shpesh konsiderohet i padëshiruar, në raste të caktuara mjekët mund ta shfrytëzojnë si përparësi te personat që vuajnë njëkohësisht nga pagjumësia dhe simptomat e depresionit. istockphoto- Ilaçet kundër ankthit Benzodiazepinat, të cilat shpesh përshkruhen për çrregullime ankthi dhe sulme paniku, veprojnë duke qetësuar sistemin nervor qendror. Për këtë arsye, ato mund të shkaktojnë përgjumje, ngadalësim dhe ndjenjë dobësie. Intensiteti dhe kohëzgjatja e këtyre efekteve varen nga lloji i ilaçit, doza dhe reagimi individual i organizmit. Te disa persona përgjumja zgjat disa orë, ndërsa te të tjerët mund të ndihet edhe të nesërmen. Terapia për tension të lartë të gjakut Disa ilaçe për rregullimin e tensionit të gjakut, sidomos beta-bllokuesit, ngadalësojnë punën e zemrës dhe ulin ngarkesën e sistemit kardiovaskular. Edhe pse ky është efekti i dëshiruar terapeutik, te disa pacientë mund të shkaktojë ndjenjë rraskapitjeje, mungesë energjie dhe ulje të qëndrueshmërisë fizike. Trajtimi i sëmundjeve malinje Lodhja është një nga shoqëruesit më të shpeshtë të trajtimit onkologjik. Kimioterapia, radioterapia dhe format e tjera të terapisë ndikojnë në nivelin e hormoneve dhe proteinave në organizëm, por njëkohësisht mund të dëmtojnë edhe një pjesë të qelizave të shëndetshme. Në këto rrethana, organizmi shpenzon më shumë energji për rimëkëmbje dhe rigjenerim, gjë që mund të çojë në ndjenjë të theksuar rraskapitjeje. Kjo lloj lodhjeje shpesh nuk largohet plotësisht vetëm me pushim dhe mund të zgjasë për një periudhë më të gjatë. Ilaçet kundër të përzierave dhe shqetësimeve të tretjes Disa preparate që përdoren për kontrollin e të përzierave, të vjellave ose diarresë mund të ndikojnë në sistemin nervor qendror dhe të shkaktojnë përgjumje. Te disa persona ky efekt është i lehtë, ndërsa te të tjerët mund të ndikojë në aktivitetet e përditshme që kërkojnë vëmendje dhe përqendrim. Relaksuesit e muskujve Edhe pse përdoren për çlodhjen e muskujve, shumica e relaksuesve muskulorë veprojnë përmes sistemit nervor. Efekti i tyre në tru dhe palcën kurrizore mund të shkaktojë lodhje, përgjumje dhe ulje të vigjilencës, sidomos gjatë ditëve të para të terapisë. Ilaçet opioide kundër dhimbjes Opioidet janë qetësues të fuqishëm të dhimbjes, të cilët përdoren në rastet e dhimbjeve të forta. Veprimi i tyre i ngjan substancave natyrore që organizmi prodhon për kontrollin e dhimbjes. Megjithatë, përveç lehtësimit të dhimbjes, ato mund ta ngadalësojnë punën e sistemit nervor dhe të shkaktojnë përgjumje të theksuar, përqendrim më të dobët dhe ndjenjë të ngadalësimit mendor. Ilaçet për epilepsi Antiepileptikët, të njohur edhe si barna kundër konvulsioneve, ndikojnë në aktivitetin elektrik të trurit dhe në komunikimin ndërmjet qelizave nervore. Për shkak të mënyrës së veprimit, te disa pacientë mund të shkaktojnë lodhje, përqendrim të dobësuar dhe ndjenjë ngadalësimi. Si ta kuptoni nëse ilaçi është shkaku i lodhjes? Nëse përdorni një ilaç që nuk është përmendur në këto grupe, është e dobishme të lexoni udhëzimin për përdorim. Paralajmërimet si “mund të shkaktojë përgjumje”, “mund të ndikojë në vigjilencë” ose “duhet shmangur drejtimi i automjetit” shpesh tregojnë se lodhja mund të jetë efekt i padëshiruar i terapisë. Ndjekja e simptomave dhe shënimi i ndryshimeve pas fillimit të një terapie të re mund ta ndihmojë mjekun të vlerësojë nëse ekziston lidhje ndërmjet ilaçit dhe rraskapitjes. Çfarë mund të bëni nëse terapia ju bën të lodhur? Nëse vëreni se ilaçet po ju ulin ndjeshëm energjinë, është e rëndësishme të mos e ndërprisni terapinë me vetiniciativë. Disa masa të thjeshta mund të ndihmojnë: një shëtitje e shkurtër ose aktivitet i lehtë fizik, ushtrime zgjatjeje dhe lëvizshmërie, teknika të frymëmarrjes së thellë, si dhe një sasi e moderuar kafeine, nëse nuk ka kundërindikacione mjekësore. Nëse përdorni një ilaç që merret pa recetë, bisedoni me mjekun ose farmacistin për mundësinë e kalimit në një preparat që nuk shkakton përgjumje. Kur duhet të flisni me mjekun? Nëse lodhja zgjat për një kohë të gjatë ose e dëmton ndjeshëm cilësinë e jetës, është e nevojshme të konsultoheni me mjekun. Mjeku mund të përshtatë dozën e terapisë, të ndryshojë ilaçin, të rekomandojë një kohë tjetër të marrjes së tij ose të vlerësojë nëse ekziston ndonjë problem tjetër shëndetësor që po kontribuon në lodhje. Ndonjëherë mjafton që ilaçi të merret në mbrëmje në vend të mëngjesit, në mënyrë që efektet e padëshiruara të zvogëlohen ndjeshëm. Lodhja dhe përgjumja shpesh lidhen me stresin, mbingarkesën ose problemet e shëndetit mendor. Megjithatë, shkaku ndonjëherë mund të jetë shumë më i thjeshtë: ilaçet që merren çdo ditë. Njohja e kësaj lidhjeje është hap i rëndësishëm për ruajtjen e cilësisë së jetës dhe mirëqenies psikofizike. Nëse dyshoni se terapia po ndikon në energjinë tuaj, biseda me mjekun është mënyra më e sigurt për të gjetur një zgjidhje të përshtatshme dhe efektive. /Telegrafi/
Go to News Site
Kosovo Online 
KoSSev 
Shqip 
