از نوادگان نادرشاه افشار بود و به همین سبب لقب «شازدگی» داشت. شاعرانی چون اخوان ثالث و محمد زهری او را شاعر زمانه میدانستند اما فروغ فرخزاد معتقد بود نادرپور روحیه کهنه و پیری دارد.