iefimerida

Ψυχική Υγεία: Αντιδράσεις στα καθήκοντα φύλαξης στις ψυχιατρικές νοσηλευτικές μονάδες -Τι λένε οι νοσοκομειακοί ψυχολόγοι

Σοβαρά ερωτήματα όσο και απορίες προκαλεί η έντονη αντίδραση, την οποία εκδηλώνει ο Πανελλήνιος Σύλλογος Νοσοκομειακών Ψυχολόγων (ΠΑΝΣΥΝΟΨΥ) για τους εφημερεύοντες γιατρούς. Σύμφωνα με οδηγία της διοίκησης της 2ης Υγειονομικής Περιφέρειας (ΥΠΕ) Πειραιώς και Αιγαίου, ζητείται από τους εφημερεύοντες ψυχολόγους να βρίσκονται συνεχώς δίπλα και να προσέχουν ανήλικη ασθενή υψηλού αυτοκτονικού κινδύνου, η οποία νοσηλεύεται σε ψυχιατρική κλινική ενηλίκων. Σε σχετική ανακοίνωσή του, ο ΠΑΝΣΥΝΟΨΥ αναφέρει στο πιο χαρακτηριστικό σημείο της διαμαρτυρίας του: «Οι ψυχολόγοι δεν προσλαμβάνονται, δεν εκπαιδεύονται και δεν ασφαλίζονται επαγγελματικά για να λειτουργούν ως προσωπικό επιτήρησης. Ο ρόλος τους είναι η ψυχολογική αξιολόγηση, η θεραπευτική παρέμβαση, η διαχείριση κρίσης στο πλαίσιο της επιστημονικής τους ειδικότητας και η συμμετοχή στη διεπιστημονική ομάδα. Η μετατροπή τους σε πρόσωπα συνεχούς φυσικής επιτήρησης ενός ασθενούς αλλοιώνει τον επαγγελματικό τους ρόλο, δημιουργεί σύγχυση αρμοδιοτήτων και εγείρει σοβαρά ζητήματα ευθύνης σε περίπτωση δυσμενούς συμβάντος. Οι ψυχολόγοι δεν μπορούν και δεν πρέπει να υποκαθιστούν επαγγελματίες άλλων ειδικοτήτων ούτε να μετατρέπονται σε προσωπικό φύλαξης προκειμένου να καλυφθούν λειτουργικά κενά των υπηρεσιών». Γιαννάκος: Τα ψυχιατρικά νοσοκομεία δεν είναι σωφρονιστικά καταστήματα Εδώ τίθεται ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα, δεδομένου ότι δεν είναι η ανήλικη ασθενής, υψηλού αυτοκτονικού κινδύνου, εκείνη η οποία ευθύνεται για την κατάσταση των ψυχιατρικών δομών, όποια κατάσταση και εάν είναι αυτή, την ίδια στιγμή που ανάλογες αιτιάσεις, εκείνη τη φορά για λογαριασμό των ψυχιάτρων και των νοσηλευτών Ψυχικής Υγείας είχε εκφράσει πρόσφατα ο πρόεδρος της Πανελληνίας Ομοσπονδίας Εργαζομένων Δημοσίων Νοσοκομείων (ΠΟΕΔΗΝ), Μιχάλης Γιαννάκος. Συγκεκριμένα, ο Μιχάλης Γιαννάκος υπογράμμιζε τότε, με ιδιαίτερη έμφαση και με άλλη ευκαιρία, εξίσου στο όριο της επικινδυνότητας, αλλά και στο όριο του ασαφούς στον προσδιορισμό των καθηκόντων του προσωπικού μίας ψυχιατρικής δομής, η οποία αποτελεί μία ιδιάζουσα νοσηλευτική μονάδα, με τεράστιες ιδιαιτερότητες, ότι “τα ψυχιατρικά νοσοκομεία δεν είναι χώροι κράτησης ούτε σωφρονιστικά καταστήματα”, καθώς και ότι “οι ψυχίατροι και οι νοσηλευτές Ψυχικής Υγείας δεν είναι δεσμοφύλακες”... Το αδιέξοδο φαντάζει ως ολοκληρωτικό και δεν ευθύνεται η ανήλικη ασθενής, να επαναλάβουμε. Διαβάστε περισσότερα στο iefimerida.gr Σοβαρά ερωτήματα όσο και απορίες προκαλεί η έντονη αντίδραση, την οποία εκδηλώνει ο Πανελλήνιος Σύλλογος Νοσοκομειακών Ψυχολόγων (ΠΑΝΣΥΝΟΨΥ) για τους εφημερεύοντες γιατρούς. Σύμφωνα με οδηγία της διοίκησης της 2ης Υγειονομικής Περιφέρειας (ΥΠΕ) Πειραιώς και Αιγαίου, ζητείται από τους εφημερεύοντες ψυχολόγους να βρίσκονται συνεχώς δίπλα και να προσέχουν ανήλικη ασθενή υψηλού αυτοκτονικού κινδύνου, η οποία νοσηλεύεται σε ψυχιατρική κλινική ενηλίκων. Σε σχετική ανακοίνωσή του, ο ΠΑΝΣΥΝΟΨΥ αναφέρει στο πιο χαρακτηριστικό σημείο της διαμαρτυρίας του: «Οι ψυχολόγοι δεν προσλαμβάνονται, δεν εκπαιδεύονται και δεν ασφαλίζονται επαγγελματικά για να λειτουργούν ως προσωπικό επιτήρησης. Ο ρόλος τους είναι η ψυχολογική αξιολόγηση, η θεραπευτική παρέμβαση, η διαχείριση κρίσης στο πλαίσιο της επιστημονικής τους ειδικότητας και η συμμετοχή στη διεπιστημονική ομάδα. Η μετατροπή τους σε πρόσωπα συνεχούς φυσικής επιτήρησης ενός ασθενούς αλλοιώνει τον επαγγελματικό τους ρόλο, δημιουργεί σύγχυση αρμοδιοτήτων και εγείρει σοβαρά ζητήματα ευθύνης σε περίπτωση δυσμενούς συμβάντος. Οι ψυχολόγοι δεν μπορούν και δεν πρέπει να υποκαθιστούν επαγγελματίες άλλων ειδικοτήτων ούτε να μετατρέπονται σε προσωπικό φύλαξης προκειμένου να καλυφθούν λειτουργικά κενά των υπηρεσιών». Γιαννάκος: Τα ψυχιατρικά νοσοκομεία δεν είναι σωφρονιστικά καταστήματα Εδώ τίθεται ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα, δεδομένου ότι δεν είναι η ανήλικη ασθενής, υψηλού αυτοκτονικού κινδύνου, εκείνη η οποία ευθύνεται για την κατάσταση των ψυχιατρικών δομών, όποια κατάσταση και εάν είναι αυτή, την ίδια στιγμή που ανάλογες αιτιάσεις, εκείνη τη φορά για λογαριασμό των ψυχιάτρων και των νοσηλευτών Ψυχικής Υγείας είχε εκφράσει πρόσφατα ο πρόεδρος της Πανελληνίας Ομοσπονδίας Εργαζομένων Δημοσίων Νοσοκομείων (ΠΟΕΔΗΝ), Μιχάλης Γιαννάκος. Συγκεκριμένα, ο Μιχάλης Γιαννάκος υπογράμμιζε τότε, με ιδιαίτερη έμφαση και με άλλη ευκαιρία, εξίσου στο όριο της επικινδυνότητας, αλλά και στο όριο του ασαφούς στον προσδιορισμό των καθηκόντων του προσωπικού μίας ψυχιατρικής δομής, η οποία αποτελεί μία ιδιάζουσα νοσηλευτική μονάδα, με τεράστιες ιδιαιτερότητες, ότι “τα ψυχιατρικά νοσοκομεία δεν είναι χώροι κράτησης ούτε σωφρονιστικά καταστήματα”, καθώς και ότι “οι ψυχίατροι και οι νοσηλευτές Ψυχικής Υγείας δεν είναι δεσμοφύλακες”... Το αδιέξοδο φαντάζει ως ολοκληρωτικό και δεν ευθύνεται η ανήλικη ασθενής, να επαναλάβουμε. Διαβάστε περισσότερα στο iefimerida.gr