iefimerida
Αλήθεια, φτάνοντας στο φινάλε της σεζόν δεν υπάρχει ένας άνθρωπος στον Παναθηναϊκό AKTOR που να αντιλαμβάνεται πόσο προσβλητική για το σύλλογο υπήρξε η φετινή συμπεριφορά του Εργκίν Αταμάν ; Να ξεκινήσουμε μια διαπίστωση που υπό φυσιολογικές συνθήκες θα έπρεπε να είναι αυτονόητη, αλλά στον... μαγικό κόσμο των «αιώνιων» αντιπάλων δεν είναι. Επιτέλους για ένα βράδυ μπορούμε να συζητήσουμε για μπάσκετ υψηλού επιπέδου, καθώς οι παίκτες Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού AKTOR εκτόξευσαν στα ύψη τους δείκτες του θεάματος σε σχέση με τα θλιβερά δύο πρώτα παιχνίδια της σειράς των τελικών. Και όχι, δεν θα κάνουμε το χατίρι στον Εργκίν Αταμάν να παρασυρθούμε από ένα ακόμη... σόου στα τελευταία λεπτά μιας αναμέτρησης. Δεν ήταν η πρώτη και ενδεχομένως να μην είναι η τελευταία φορά που βλέπουμε τον Τούρκο τεχνικό να αφήνει την ομάδα του χωρίς καθοδήγηση στον πάγκο στήνοντας... κακόγουστες θεατρικές παραστάσεις προκειμένου να οδηγήσει διαιτητές να τον αποβάλλουν και να τον απαλλάξουν από τα... εκνευριστικά τετ α τετ του με τους δημοσιογράφους στις συνεντεύξεις Τύπου. Αν κάποιος τραβούσε το αφτί του Αταμάν, όσο ήταν νωρίς... Ειλικρινά, αν ο καθ' όλα πετυχημένος, αλλά εξαιρετικά bad looser προπονητής, ασχολείτο από το ξεκίνημα της σεζόν με τη βελτίωση της ομάδας του όσο το πράττει με τις ηρωϊκές εξόδους που πραγματοποιούσε κατά κύματα στα τελευταία δευτερόλεπτα των αναμετρήσεων του «τριφυλλιού» εντός και εκτός συνόρων, ενδεχομένως μια ομάδα δεκάδων εκατομμυρίων όπως ο Παναθηναϊκός AKTOR να έδινε το παρόν στο Final Four της Euroleague, ή να παρατασσόταν στους τελικούς της Basket League με τον Ολυμπιακό με περισσότερα όπλα στη φαρέτρα του. Αν ο Εργκίν Αταμάν έδινε την ίδια έμφαση στην αξιοποίηση του πλούσιου δυναμικού του, ίσως ο Παναθηναϊκός να μην... είχε εξαφανίσει παιδιά όπως ο Σαμοντούροφ και ο Τολιόπουλος, να έπαιρνε περισσότερα πράγματα από παικταράδες όπως ο Χουάντσο. Συγχωρέστε μας, αλλά ένας από τους λόγους που ο Παναθηναϊκός κινδυνεύει να ολοκληρώσει τη φετινή χρονιά, χωρίς να φτάσει στην επίτευξη των δύο βασικών του στόχων, οφείλεται στην... απάθεια με την οποία διαχειρίστηκε σε όλα τα επίπεδα ο οργανισμός την απαράδεκτη συμπεριφορά του προπονητή του. Στο πώς παρατούσε στα δύσκολα την ομάδα χωρίς καθοδήγηση στον πάγκο, στον τρόπο που αποδομούσε επί μήνες τους αθλητές του, αντί να τους εμπνέει. Είναι εύκολο να χτυπάς το χέρι στο τραπέζι Στην Ελλάδα, βέβαια, είναι εξαιρετικά εύκολο να γίνεσαι... πρώτος μάγκας με τέτοιες συμπεριφορές. Χτυπάς με στόμφο το χέρι στο τραπέζι μιας αίθουσας Τύπου, υποδύεσαι τον επαναστάτη, ουρλιάζεις προς τους διαιτητές. Στη χώρα που ο λαϊκισμός ζει και βασιλεύει, αποτελεί και τον πιο προσιτό σύμμαχο για όσους αναζητούν άλλοθι για να δικαιολογήσουν τα δικά τους λάθη. Ας είναι. Ούτως ή άλλως ο Εργκίν Αταμάν θα αποτελέσει παρελθόν σε λίγες μέρες από τον Παναθηναϊκό, αφήνοντας πίσω του μια μνημειώδη πρώτη σεζόν, μια δεύτερη με καλές και κακές στιγμές και μια τρίτη που απλά αποτέλεσε μέγιστη προσβολή για την ιστορία του συλλόγου που έχει την τιμή να ηγείται. Όποιος το καταλαβαίνει, το καταλαβαίνει. Αλλά είναι τραγικό να βλέπεις έναν προπονητή αντί να αναζητεί τρόπους να οδηγήσει την ομάδα του στη νίκη να περιμένει ένα σφύριγμα (σωστό ή λανθασμένο μικρή σημασία έχει) για να στήσει μια... θεατρική παράσταση προκειμένου να εκμεταλλευτεί την καφρίλα που κυριαρχεί γύρω μας! Τραγικό και θλιβερό... Υ.Γ. Να είναι καλά οι παίκτες των δύο ομάδων για το θέαμα που μας χάρισαν. Μέχρι το 39' ήταν ένας τελικός απολαυστικός. Μετά... ξεκίνησε το πανηγύρι της αρρώστιας. Και ο Αταμάν ήταν αυτός που έδωσε το έναυσμα! Ήξερε πολύ καλά τι έκανε, πότε το έπραξε και γιατί το... σκηνοθέτησε. Ειλικρινά, κρίμα για έναν τόσο ικανό προπονητή να εμφανίζει επανειλημμένα τη συγκεκριμένη εικόνα! Επαναλαμβάνω, πάνω απ' όλα είναι προσβλητική για την τεράστια φανέλα που έχει κεντημένα στο στήθος της εφτά υπέρλαμπρα ευρωπαϊκά αστέρια! Διαβάστε περισσότερα στο iefimerida.gr Αλήθεια, φτάνοντας στο φινάλε της σεζόν δεν υπάρχει ένας άνθρωπος στον Παναθηναϊκό AKTOR που να αντιλαμβάνεται πόσο προσβλητική για το σύλλογο υπήρξε η φετινή συμπεριφορά του Εργκίν Αταμάν ; Να ξεκινήσουμε μια διαπίστωση που υπό φυσιολογικές συνθήκες θα έπρεπε να είναι αυτονόητη, αλλά στον... μαγικό κόσμο των «αιώνιων» αντιπάλων δεν είναι. Επιτέλους για ένα βράδυ μπορούμε να συζητήσουμε για μπάσκετ υψηλού επιπέδου, καθώς οι παίκτες Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού AKTOR εκτόξευσαν στα ύψη τους δείκτες του θεάματος σε σχέση με τα θλιβερά δύο πρώτα παιχνίδια της σειράς των τελικών. Και όχι, δεν θα κάνουμε το χατίρι στον Εργκίν Αταμάν να παρασυρθούμε από ένα ακόμη... σόου στα τελευταία λεπτά μιας αναμέτρησης. Δεν ήταν η πρώτη και ενδεχομένως να μην είναι η τελευταία φορά που βλέπουμε τον Τούρκο τεχνικό να αφήνει την ομάδα του χωρίς καθοδήγηση στον πάγκο στήνοντας... κακόγουστες θεατρικές παραστάσεις προκειμένου να οδηγήσει διαιτητές να τον αποβάλλουν και να τον απαλλάξουν από τα... εκνευριστικά τετ α τετ του με τους δημοσιογράφους στις συνεντεύξεις Τύπου. Αν κάποιος τραβούσε το αφτί του Αταμάν, όσο ήταν νωρίς... Ειλικρινά, αν ο καθ' όλα πετυχημένος, αλλά εξαιρετικά bad looser προπονητής, ασχολείτο από το ξεκίνημα της σεζόν με τη βελτίωση της ομάδας του όσο το πράττει με τις ηρωϊκές εξόδους που πραγματοποιούσε κατά κύματα στα τελευταία δευτερόλεπτα των αναμετρήσεων του «τριφυλλιού» εντός και εκτός συνόρων, ενδεχομένως μια ομάδα δεκάδων εκατομμυρίων όπως ο Παναθηναϊκός AKTOR να έδινε το παρόν στο Final Four της Euroleague, ή να παρατασσόταν στους τελικούς της Basket League με τον Ολυμπιακό με περισσότερα όπλα στη φαρέτρα του. Αν ο Εργκίν Αταμάν έδινε την ίδια έμφαση στην αξιοποίηση του πλούσιου δυναμικού του, ίσως ο Παναθηναϊκός να μην... είχε εξαφανίσει παιδιά όπως ο Σαμοντούροφ και ο Τολιόπουλος, να έπαιρνε περισσότερα πράγματα από παικταράδες όπως ο Χουάντσο. Συγχωρέστε μας, αλλά ένας από τους λόγους που ο Παναθηναϊκός κινδυνεύει να ολοκληρώσει τη φετινή χρονιά, χωρίς να φτάσει στην επίτευξη των δύο βασικών του στόχων, οφείλεται στην... απάθεια με την οποία διαχειρίστηκε σε όλα τα επίπεδα ο οργανισμός την απαράδεκτη συμπεριφορά του προπονητή του. Στο πώς παρατούσε στα δύσκολα την ομάδα χωρίς καθοδήγηση στον πάγκο, στον τρόπο που αποδομούσε επί μήνες τους αθλητές του, αντί να τους εμπνέει. Είναι εύκολο να χτυπάς το χέρι στο τραπέζι Στην Ελλάδα, βέβαια, είναι εξαιρετικά εύκολο να γίνεσαι... πρώτος μάγκας με τέτοιες συμπεριφορές. Χτυπάς με στόμφο το χέρι στο τραπέζι μιας αίθουσας Τύπου, υποδύεσαι τον επαναστάτη, ουρλιάζεις προς τους διαιτητές. Στη χώρα που ο λαϊκισμός ζει και βασιλεύει, αποτελεί και τον πιο προσιτό σύμμαχο για όσους αναζητούν άλλοθι για να δικαιολογήσουν τα δικά τους λάθη. Ας είναι. Ούτως ή άλλως ο Εργκίν Αταμάν θα αποτελέσει παρελθόν σε λίγες μέρες από τον Παναθηναϊκό, αφήνοντας πίσω του μια μνημειώδη πρώτη σεζόν, μια δεύτερη με καλές και κακές στιγμές και μια τρίτη που απλά αποτέλεσε μέγιστη προσβολή για την ιστορία του συλλόγου που έχει την τιμή να ηγείται. Όποιος το καταλαβαίνει, το καταλαβαίνει. Αλλά είναι τραγικό να βλέπεις έναν προπονητή αντί να αναζητεί τρόπους να οδηγήσει την ομάδα του στη νίκη να περιμένει ένα σφύριγμα (σωστό ή λανθασμένο μικρή σημασία έχει) για να στήσει μια... θεατρική παράσταση προκειμένου να εκμεταλλευτεί την καφρίλα που κυριαρχεί γύρω μας! Τραγικό και θλιβερό... Υ.Γ. Να είναι καλά οι παίκτες των δύο ομάδων για το θέαμα που μας χάρισαν. Μέχρι το 39' ήταν ένας τελικός απολαυστικός. Μετά... ξεκίνησε το πανηγύρι της αρρώστιας. Και ο Αταμάν ήταν αυτός που έδωσε το έναυσμα! Ήξερε πολύ καλά τι έκανε, πότε το έπραξε και γιατί το... σκηνοθέτησε. Ειλικρινά, κρίμα για έναν τόσο ικανό προπονητή να εμφανίζει επανειλημμένα τη συγκεκριμένη εικόνα! Επαναλαμβάνω, πάνω απ' όλα είναι προσβλητική για την τεράστια φανέλα που έχει κεντημένα στο στήθος της εφτά υπέρλαμπρα ευρωπαϊκά αστέρια! Διαβάστε περισσότερα στο iefimerida.gr
Go to News Site
Novasports 
in news 
Parapolitika 
gazzetta 
SDNA 
