Πώς είναι να φροντίζεις ηλικιωμένους γονείς που δεν σε φρόντισαν όσο ήσουν παιδί

Υπάρχουν ιστορίες φροντίδας που μοιάζουν σχεδόν αυτονόητες: παιδιά που στέκονται δίπλα στους ηλικιωμένους γονείς τους με αγάπη. Και υπάρχουν κι άλλες, πιο δύσκολες. Ιστορίες όπου η φροντίδα δεν γεννιέται από τρυφερότητα, αλλά από κάτι πιο σύνθετο: αξίες, ενοχές, ανάγκη για συμφιλίωση ή απλώς την αίσθηση του «σωστού». Οι ιστορίες που δημοσιεύει ο Guardian ανήκουν σε αυτή τη δεύτερη κατηγορία. Είναι ιστορίες αντοχής, εσωτερικής σύγκρουσης και επιλογών που δεν έχουν ξεκάθαρη απάντηση. Η φροντίδα ηλικιωμένων γονιών είναι δύσκολη ακόμη και στις καλύτερες συνθήκες – όταν υπάρχει αγάπη, αλλά και συνεργασία μεταξύ των αδελφών. Όταν όμως η σχέση είναι περίπλοκη, γεμάτη τραύματα, απόσταση ή την αίσθηση ότι σαν παιδί δεν φροντίστηκες ποτέ πραγματικά, τότε γίνεται πολύ πιο σύνθετη. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η κατάσταση περιπλέκεται ακόμη περισσότερο όταν η γνωστική έκπτωση των ηλικιωμένων – άνοια, Αλτσχάιμερ ή άλλες ασθένειες – φέρνει στην επιφάνεια θυμό, επιθετικότητα ή και παλιές συμπεριφορές. Ο φροντιστής μπορεί να βρεθεί να διαχειρίζεται ταυτόχρονα κακοποίηση, σωματική φροντίδα και παλιά συναισθηματικά […]

Go to News Site