قنادباشی: رویارویی امارات و عربستان در سودان/ اسرائیل و تأیید موجودیت سومالی‌لند/ حذف سیف الاسلام قذافی در لیبی/ کودتا در بنین/ انتخابات خونین در کامرون/ رویارویی رواندا و کنگو

کارشناس مسائل آفریقا گفت: هدف اصلی کمک آمریکا به برخی کشورهای آفریقا به‌دست‌آوردن تأثیرگذاری بیشتر در منطقه و محدود کردن حضور چین بود. جعفر قنادباشی، کارشناس مسائل آفریقا در تشریح مهمترین تحولات قاره سیاه در سال ۱۴۰۴ در گفت‌وگو با ایلنا اظهار کرد: روند تحولات در سودان در اواخر سال گذشته به اوج خود رسید. این جنگ به دو بخش تقسیم شد و در واقع یک تقسیم‌بندی سیاسی-نظامی بین دو گروه اصلی ایجاد شد و از یک سو، عبدالفتاح البرهان که مورد حمایت عربستان قرار دارد، و از سوی دیگر،  محمدحمدان دقلو (معروف به حمیدتی) که یک دولت نیمه‌رسمی تشکیل دادند، اما هیچ‌کس آن را به رسمیت نشناخت. این تقسیم‌بندی منجر به پیدایش دو بخش غربی و جنوبی سودان شد که با مرکزیت خارطوم  شکل گرفت و استان دارفور و استان‌های همسایه‌اش مثل کردوان جنوبی نیز در این تقسیم‌بندی قرار گرفتند. این جنگ در اوج خود قرار گرفت، اما پس از آغاز بحران خلیج فارس، شاهد آرامشی نسبی در سودان بودیم. دولت توانست یک شکست نظامی سخت به نیروهای اماراتی بزند و این آرامش ناشی از کاهش حمایت‌های امارات از گروه شورشی بود که مورد محکومیت کشورهای مختلف، به‌ویژه کشورهای آفریقایی، قرار گرفت. البته هنوز این دو بخش با هم روبه‌رو هستند، اما اوج گرفتن این درگیری‌ها نشان‌دهنده رقابت بین امارات و عربستان بر سر دو گروه به رهبری البرهان و حمیدتی بود. وی ادامه داد: البرهان از سال‌های گذشته مورد حمایت عربستان قرار داشت، حتی در زمانی که کودتا علیه عمر البشیر رخ داد، این حمایت عیان بود. امارات نیز از دو سال و نیم قبل حمایت مداومی از گروه وابسته به حمیدتی و نیروهای واکنش‌ سریع داشت. اوج این درگیری‌ها در سال ۱۴۰۴ (مطابق حدود دو سال پیش) اتفاق افتاد و به یک مناقشه بین امارات و عربستان در منطقه تبدیل شد. این موضوع در یمن نیز دیده شد، به‌ویژه در منطقه حضرموت که یک بندر مهم مورد بمباران قرار گرفت. برخی معتقدند که ریشه این درگیری‌ها به سودان بازمی‌گردد و مربوط به اختلافات بر سر سلاح‌ها و منابع طبیعی مانند نفت و طلا است. امارات به دلیل صادرات طلاهای سودان، تبدیل به دومین یا سومین کشور صادرکننده طلا در جهان شده و این موضوع یکی از دلایل اصلی ادامه حضور امارات در سودان بود. البته این اختلاف قبلا نیز وجود داشت، اما در سال ۱۴۰۴ به اوج خود رسید. پس از کشتارهای وسیع در شهر الفاشر که هزاران نفر کشته شدند، قحطی به حداکثر رسید و سودان درگیر مشکلاتی شد که ناشی از دو سال و نیم جنگ داخلی و رقابت‌های نیابتی امارات و عربستان بود.

Go to News Site