«کارگران روزمزد» بی‌پشتوانه‌تر از همیشه/ ستون‌های بی‌ادعای تولید را فراموش نکنید

با تشدید شرایط بحرانی و توقف فعالیت‌های پیمانکاری، کارگران روزمزد در شهرستان چوار بیش از گذشته در تنگنای معیشتی قرار گرفته‌اند؛ کارگرانی که بدون قرارداد و بیمه، با هر توقف کار، عملاً از حداقل‌های زندگی نیز محروم می‌شوند. به گزارش خبرنگار ایلنا،در حاشیه‌ی خاموش کارخانه‌ها و کارگاه‌های اطراف چوار، زندگی جریان دارد؛ اما نه آن‌گونه که در آمارها و گزارش‌های رسمی روایت می‌شود. اینجا، کارگرانی نفس می‌کشند که نامشان نه در قراردادهای بلندمدت ثبت شده و نه در دفاتر رسمی حضور و غیاب؛ مردانی که با طلوع خورشید، امید به کار پیدا می‌کنند و با غروب آن، میان دستمزدِ دریافت‌نشده و فردایی نامعلوم سرگردان می‌مانند. کارگران روزمزد و پیمانکاری، سال‌هاست در حاشیه‌ی بی‌ثباتی اقتصادی روزگار می‌گذرانند؛ اما اکنون، در سایه‌ی شرایط بحرانی و فشارهای ناشی از جنگ تحمیلی، این بی‌ثباتی به مرز فرسایش کامل رسیده است. توقف پروژه‌ها، رکود کار پیمانکاران و نبود هرگونه حمایت بیمه‌ای یا معیشتی، عملاً معادله‌ی زندگی این کارگران را مختل کرده است؛ جایی که «کار نکردن» دیگر فقط به معنای بیکاری نیست، بلکه مترادف با توقف کامل زندگی است.

Go to News Site