Milliyet Yazarlar
Yakın zamanda babalarının ölümüyle bir araya gelen iki erkek kardeşin hikâyesini anlatan “Sürüklenmiş”i izlemiştim, geçtiğimiz hafta da tamamen tesadüf sonucu her ikisi de iki kız kardeşi odağına alan iki oyunu peş peşe izledim. Kardeşlik sinemada, tiyatroda anlatıla anlatıla bitirilemeyen bir bağ türü. Sanırım her biri çok kendine özel ve bir o kadar da diğerlerine benzer olduğu için. Üstelik izlediklerim iki yerli ve yeni metin olduğu için de heyecan vericiydi; biri Kadar, Cogito yapımı “Ballı Süt”, diğeri BKM yapımı “Bir Aile Provası: Yaşayın Gitsin”. Bugün söz edeceğim ilki; “Ballı Süt”, yaralı bir kardeşlik ilişkisi anlatıyor. Hangisi değil ki diyebilirsiniz ama bunların özel durumları da var, kardeş kaybı gibi, babaanne tarafından büyütülmüş olmak gibi. Aralarında çok fazla yaş farkı olmasa da abla Derya’ya (Tülin Özen) küçüğe bir anlamda annelik etmek, onu koruyup kollamak düşmüş. Küçük kardeş Asiye (Nilperi Şahinkaya) de oldukça korunup kollanmaya muhtaç bir tablo çiziyor ama. Onları tanıdığımızda 27 yaşında ve meşhur ’27 yaş’ efsanesini doğrulayacak kadar dağınık ve tekinsiz bir hayat sürmekte. Bir gece vakti çantasını yeni tanıdığı bir adamın evinde bıraktığı için taksi parası bile olmadan ablasının kapısına dayanıyor. Derya evli, ‘düzgün’ bir yuva kurmuş, Asiye’nin hayali ileride onun doğacak çocuklarının rock’n roll bir hayat yaşayan ‘havalı’ teyzesi olmak ve ondan daha çok sevilmek. Fakat hayat tabii, kimin kötü polis anne, kimin havalı teyze (Hatta Lara Croft) olacağını kestiremiyorsun. Oyun kız kardeşlerin hikâyesini yaklaşık 10 yıl arayla (2002 – 2013 – 2022) üç farklı zamanda anlatılıyor. Arkada dönen Türkiye ve dünya görüntülerinden hangi yıllarda olduğumuzu tahmin edebiliyoruz. Derya’nın büyük bir dönüşüm geçirdiği 40 yaş doğum gününde geçen ikinci kısımda sert bir kopuş yaşasalar da kardeş gerçek anlamda kopamadığın birisi. Onlar da gün gelip ‘o deniz kıyısını’, ‘o bankı’, çocukluk evlerinin terasını, babaannelerinin ballı sütünü, onları en mutlu eden ve en yaralayan ‘o eski günleri’ bilen bu dünyada sadece ikisi kaldığında gene bir araya geliyorlar. O anıları da beraber toplayacaklar, o enkazı da birlikte kaldıracaklar, yetişkinliklerinde o bağ yeniden kurulacaksa da beraber kuracaklar. Hakkında bir şey okumadan gidip izlerken “Kesin ablası veya kız kardeşi olan bir kadın tarafından yazılmış olmalı” dediğim oyunun yazarı ve yönetmeni Anıl Can Beydilli. Bu sezon yine iki kadın oyunu olan “Leziz”in de yönetmeni olarak çıktı karşımıza. Çifte yanılgı; ne bir kadın ne de kardeşi var. Gerçi hikâyede Önem Günal’ın imzası var ama metinde bu kadar gerçekçi anlatılan kardeş dinamikleri ve sahici diyaloglar için Beydilli’yi kutlamak lazım. Özellikle iki kadının birbirinin tek sözünü bile duymadan / dinlemeden kavga ettikleri sahne şahaneydi. Nilperi Şahinkaya ve Tülin Özen arasında kız kardeş kimyası yakalanabilmiş. İlk bölümde fazla sert ve yorucu gelen ilişkileri ikinci ve üçüncüde inandırıcı bir zemine oturuyor. Tutulamamış yas, kayıplar ve ortak anılar üzerine dokunaklı ve komik bir oyun. Ballı Süt Yazan ve Yöneten: Anıl Can Beydilli Oynayanlar: Tülin Özen, Nilperi Şahinkaya Yapım: Kadar, Cogito Yapımcı: Begüm Ertuğrul, Önem Günal, Aksel Bonfil Hikâye: Önem Günal Proje Koordinatörü: Çağla Erdoğan Yardımcı Yönetmen: Beril Çelik Dramaturg: Tuğba Sorgun Işık Tasarım: Yasin Gültepe Projeksiyon Tasarım: Okan Temizarabacı Oyun Asistanı: Ecem Yılmaz Afiş Tasarım: BI Creative
Go to News Site