UzA
“Ўғлим Раҳматхўжа энди етти ёшга тўлаётган вақти юришида муаммо пайдо бўлди: оёғи қалтираб, тез-тез йиқиладиган бўлиб қолди. Ҳаммамиз хавотирга тушдик. Қувватсизликдан бўлса керак, деб ўйлаб, докторга олиб бордик. Невропатолог чуқурроқ текширтиришни маслаҳат берди. МРТ мутахассисси эса бош мия саратони – медуллобластома ташхисини қўйди. Бундай ҳолатда дори-дармон учун маблағни аямас экансиз. Фақат зарур препарат топилса бўлди, деган хаёл билан юрамиз. Бу оғир хасталикни даволаш учун хориждан дори-дармон олиб келинаётгани кўпчиликнинг жонига оро киряпти: қидириб юрмайсиз, вақтдан ютасиз, маънавий жиҳатдан ҳам ёрдам...”
Go to News Site