هدف‌گیری سفره کارگران با حمله به صنایع فولادی/ متجاوزان چه می‌خواهند؟

حملات اخیر به صنایع پایه ایران، فراتر از تخریب چند سوله و ماشین‌آلات، هجومی سیستماتیک به امنیت شغلی میلیون‌ها کارگر است. رئیس اتحادیه کارگران صنعت خودروسازی ایران، از سکوت مرگبار مجامع بین‌المللی و روشنفکران دنیا در برابر تهدید معیشت طبقه‌ی مولد انتقاد کرد. به گزارش خبرنگار ایلنا، در ماهی که گذشت، سایه‌ی شوم جنگ‌افروزی و تجاوز، بار دیگر بر شریان‌های حیاتی اقتصاد و تولید کشور سایه افکند. جنگنده‌های رژیم اسرائیل و ایالات متحده در حملاتی پیاپی و هدفمند، زیرساخت‌های کلیدی و به‌طور مشخص، صنایع پایه‌ی فولاد ایران را آماج تهاجمات خود قرار دادند. اما برای درک عمق این فاجعه، نباید تنها به تخریب ماشین‌آلات و سوله‌های صنعتی بسنده کرد؛ چرا که هدف اصلی این آتش‌افروزی‌ها، ضربه بر پیکره‌ی طبقات مولد و زحمتکش جامعه است. صنعت فولاد تنها یک بخش تولیدی نیست، بلکه «صنعت پایه» و ستون فقرات سایر بخش‌های حیاتی از جمله خودروسازی، مسکن و زیرساخت‌های عمرانی به شمار می‌رود. توقف یا اخلال در چرخه‌ی تولید فولاد، به‌مثابه‌ی قطع شریان خون‌رسانی به کالبد صنعت کشور است. در این میان، نخستین و بزرگ‌ترین قربانیان این تهاجمات سیستماتیک، نه سرمایه‌داران، بلکه کارگرانی هستند که با دستمزد‌های ناچیز، چرخ‌های سنگین تولید ملی را به گردش درمی‌آورند. این حملات، در ماهیت خود، هجومی مستقیم به امنیت شغلی، سفره‌ی محقر خانواده‌های کارگری و ثبات معیشتی طبقه‌ی کارگر است تا با فلج کردن اقتصادِ پایه، فشار از پایین‌ترین دهک‌های جامعه آغاز شود.

Go to News Site