شرق
در فرایند تصمیمگیری جمعی، بهویژه در سطوح بالای سازمانی و سیاسی، خطاهای شناختی و ساختاری میتوانند مسیر تصمیمها را از واقعیت دور کنند. دو نمونه شناختهشده از این خطاها «گروهفکر» (Groupthink) و «وعدههای غیرواقعی» (Unrealistic Promises) هستند. هر دو پدیده در مطالعات روانشناسی اجتماعی، مدیریت سازمانی و سیاستگذاری عمومی بررسی شدهاند و در بسیاری از تجربههای تاریخی مشاهده میشوند. گروهفکر بیشتر به فرایند داخلی تصمیمگیری مربوط است؛ جایی که تمایل به حفظ هماهنگی و اجماع در یک گروه، باعث کمرنگشدن نقد و ارزیابی واقعبینانه میشود. در مقابل، وعدههای غیرواقعی به مرحله ارتباط با جامعه و ارائه سیاستها مربوط میشوند؛ جایی که تعهداتی مطرح میشود که تحقق آنها با محدودیتهای زمانی، مالی یا اجرائی سازگار نیست. محمد مقصود . پژوهشگر حقوقی
Go to News Site