BirGün Gazetesi
Etki Can Bolatcan Rap müziğin avangart ve iğneli isimlerinden Dipnot ve Yeg yeni albümleri Doğal Ölümden Sakınanlar’ı çıkardı. Dipnot ve Yeg’in ölümün karamsar havasını hassas bir kantarda tarttıkları albüm ismini Filistin devrimci hareketinin önderlerinden Kanafani’nin sözünden alıyor. Ortak bir evde, ortak bir emekten çıkan albümün üretim aşamasını, şarkılarda edinilen derdi ve önümüzdeki süreci albümün yaratıcıları Dipnot ve Yeg ile konuştuk. Avangart ve Oratoryo’dan sonra 3’üncü ortak albümünüz Doğal Ölümden Sakınanlar albümü çıktı. Doğal Ölümden Sakınanlar’ın diğer albümlerden farkı ne? Dipnot : Albümün karakteri ve teması gereği üzerinde epey vakit harcanması gerekiyordu. Öyle de oldu. Özellikle işin mutfağında Yeg, birçok müzisyeni albüme dahil ederek süreci zenginleştirdi. Bu benim açımdan en farklı durumlardan ilkiydi. Albümün ismine karar verdikten sonra üzerimde bir basınç, kalın çizgiler ve köşeler oluşmaya başladı. Ölümden alelade bahsetmek, kutsallaştırmak ve tapınmak ilk akla gelen ritüeller olsa da ben bu kalıpların dışında gezmeye gayret ettim. O yüzden yaratma süreci diğer albümlere göre daha uzun sürdü. Hem kendi hayatımda, hem de memleketimizde ‘doğal ölümün dışında’ gelişen yitişleri keşfetmek ve tekrar tekrar yaşamak benim açımdan zorlayıcı olsa da nihayet gün yüzüne çıkartabildik. Yeg : Bana göre fark Avangart: Servet Düşmanı ve Oratoryo’daki şarkıların ortalamasının çok daha fazla müzisyenle, çok daha ince işçilikle çıkan elektronik seslerle harmanlanıp yeni bir forma geçmiş olması. Keza vokaller ve prodüksiyonda tercih edilen diğer tüm seslerin çeşitliliği de diğer albümlerimize göre öne çıkan farklardan biri. Son albümün üzerinden üç yıl geçti. “Doğal Ölümden Sakınanlar” bu üç yılın hangi duygusal tortularından etkilendi? Bu süreci bir nadas dönemi olarak mı yoksa bir inşa süreci olarak mı tanımlarsınız? Dipnot : Elbette ki hayatlarımız, yaşadığımız coğrafya ve memleket. Birlikte yaşadığımız için son yaşanan işgal ve baskılara anbean birlikte şahit olduk. Ve günün sonunda bizler hala işçiyiz. Yeni albümün öncesinde insanlarda sanki her sene albüm yapmak zorundaymışız hissi oluştu, çok da doğal ama bizim bu konuya dair yapay reçetelere ihtiyacımız yok. Bu şekilde organik ve istediğimiz gibi hareket etmemizi de gerçekten ‘bağımsız’ olmamıza bağlayabiliriz. Yeg : Aynı evde yaşayıp birlikte ürettiğimiz bir süreç aslında bu üç albümde. O yüzden bu üç yıl süren albüm “hazırlık” sürecinin bizim için tamamen hayatın kendisiyle birlikte şekillenmesiyle oluştuğunu düşünüyorum. Hatta albümlerin arasına uzun aralar veren kimseleri çok severim. Albüm tanıtımlarında Gassan Kanafani’nin ve 19 Mart görüntülerinin kullanılması, albümün politik ve felsefi duruşuna dair güçlü sinyaller veriyor. Bu politik tutum ve albüm hazırlık sürecinde yaşanan 19 Mart süreci albümü nasıl besledi? Dipnot : Albümün ismi Kanafani’nin bir sözünden geliyor. Kendisi Filistin’i doğru okumak için en önemli rehberlerden. “Doğal ölümden sakının ve kurşun yağmurları dışında ölmeyin!” böyle söylüyor… Saatlerce konuşuruz üzerine ama onurlu yaşamaktan ve mücadeleden bahsettiği apaçık. Ve 19 Mart süreci... İnsanlık tarihine birçok mücadelenin yön verdiğini düşünürsek eğer bunlardan birtanesi de seçme ve seçilme hakkıdır. Bunun için ağır mücadeleler verildi, bu savaşta çok insan yaşamını yitirdi. Günümüz Türkiye’sinde bunları yaşamamız tesadüf değil. Sadece bir alıkoyma değil, seçme ve seçilme hakkının, hürriyetin yok sayılması olarak görmek gerek. Oradaydık, olmaya da devam edeceğiz. Dipnot ve Yeg ortaklığında ilerleyen dönemlerde göreceğimiz işler var mı? Önünüzdeki rota nedir? Dipnot : Yakında İstanbul’da bir albüm lansmanı yapacağız. Sonraki süreçte farklı bir şey düşünmezsek eğer yeni bir Avangart albümü düşünüyoruz. Yeg : Uzun süren yeni bir albüm koşturmacasından henüz çıkacağız ama güçlü bir fikir olarak aklımızda yeni bir Avangart albümü var diyebiliriz sanırım. Bu arada İsmail Arı’ya özgürlük.
Go to News Site