شرق
در میانه تداوم جنگ و تشدید فشارهای خارجی بر ایران، انتشار مقالهای از محمدجواد ظریف در مجله «فارنافرز» بار دیگر فضای سیاسی داخلی را دستخوش واکنشهای گسترده کرد. ظریف در این یادداشت بر ضرورت بازگشت به مسیر دیپلماسی و گشودن کانالهای مذاکره تأکید کرده بود؛ پیشنهادی که از نگاه حامیانش تلاشی برای ایجاد روزنهای دیپلماتیک در شرایط جنگی تلقی شد، اما همزمان با موجی از انتقادها و حملات تند از سوی جریانهای رادیکال و منتقدان او مواجه شد. موسی موحد: در میانه تداوم جنگ و تشدید فشارهای خارجی بر ایران، انتشار مقالهای از محمدجواد ظریف در مجله «فارنافرز» بار دیگر فضای سیاسی داخلی را دستخوش واکنشهای گسترده کرد. ظریف در این یادداشت بر ضرورت بازگشت به مسیر دیپلماسی و گشودن کانالهای مذاکره تأکید کرده بود؛ پیشنهادی که از نگاه حامیانش تلاشی برای ایجاد روزنهای دیپلماتیک در شرایط جنگی تلقی شد، اما همزمان با موجی از انتقادها و حملات تند از سوی جریانهای رادیکال و منتقدان او مواجه شد. در میانه این فضای ملتهب، وزیر امور خارجه پیشین ایران با انتشار پیامی به یکی از حواشی ایجادشده واکنش نشان داد؛ او ضمن قدردانی از دختری که در تجمعات شبانه تصویرش را به آتش کشیده بود، این اقدام را نشانهای از دغدغهمندی و احساس مسئولیت نسل جوان نسبت به آینده کشور دانست و بر نقش مردم در «ایستادگی و سربلندی ایران» تأکید کرد. این موضعگیری تا حدی از شدت حملات کاست، اما به نظر میرسد ظریف همچنان در معرض انتقادهای جدی قرار دارد. در همین زمینه، غلامعلی رجایی، مشاور مرحوم آیتالله هاشمی و از فعالان سیاسی کشور طی گفتوگو با «شرق» معتقد است واکنشهای تند به ظریف بیش از آنکه ناظر بر محتوای پیشنهاد او باشد، ریشه در فضای تکصدایی و رقابتهای سیاسی در داخل دارد. ظریف؛ دیپلماتی که «تاوان» میدهد
Go to News Site