Reporter
Από όποια οπτική και αν το δει κανείς, οι ισχυρισμοί του Μακάριου Δρουσιώτη, περί διαπλοκής και διαφθοράς στο θεσμικό, δικαστικό, εκτελεστικό και πολιτικό σύστημα, που στηρίζονται κατά τον ίδιο σε εκατοντάδες μηνύματα και άλλη μαρτυρία που επικαλείται, αδιαμφησβήτητα αποτελούν πλήγμα στην αξιοπιστία του κράτους δικαίου. Ανεξαρτήτως του κατά πόσο θα επιβεβαιωθούν ή όχι, στην παρούσα φάση, δεδομένων των διαστάσεων της σοβαρότητας τους και των διαστάσεων που προσλαμβάνουν, σε μια εποχή που ήδη οι πολίτες εμφανίζονται δύσπιστοι έναντι του θεσμών, η άμεση, ανεξάρτητη και η πλήρης διερεύνηση τους, καθίσταται όχι απλώς επιθυμητή, αλλά αναγκαία. Και αυτό διότι, οι ισχυρισμοί του Μακάριου Δρουσιώτη και των υπολοίπων που ακολούθησαν, με βασικό κρίκο τον δικηγόρο Νίκο Κληρίδη στον οποία απευθύνθηκε η λεγόμενη «Σάντη» που φαίνεται να αποτελεί κλειδί λόγω της σύνδεσης της με τον πρώην Δικαστή Μιχαλάκη Χριστοδούλου που πρωταγωνιστεί στις καταγγελίες, αγγίζουν τον πυρήνα της λειτουργίας του κράτους, θέτοντας υπό αμφισβήτηση τη Δικαιοσύνη, τους θεσμούς, την ανεξαρτησία των αρχών και την αξιοπιστία ολόκληρου του συστήματος. Από την άλλη, η ανάγκη για πλήρη και θωρακισμένη διερεύνηση, μακριά από οποιαδήποτε σκιά, έγκειται και στο γεγονός ότι η πλειοψηφία της κοινωνίας, τα τελευταία χρόνια, λόγω διαδοχικών σκανδάλων αλλά και αποφάσεων που λήφθηκαν ή ακόμα και που δεν λήφθηκαν, είναι πεπεισμένη πως επικρατεί ατιμωρησία και το σύστημα εξυπηρετεί συμφέροντα. Αυτή η αίσθηση και μόνο, οδηγεί σε γενικότερη κατάρρευση των θεσμών, οι οποίοι σε καμία περίπτωση δεν είναι άμοιροι ευθυνών, αφού άφησαν την κατάσταση -χωρίς λήψη μέτρων- να εκτροχιαστεί και να φτάσει στο σημείο που έφτασε. Σε τέτοιες συνθήκες, οι ρωγμές που δημιουργούνται από τους ισχυρισμούς του Μακάριου Δρουσιώτη, που λίγες εβδομάδες προηγουμένως στη θέση του ήταν η Annie Alexui και λίγο πιο πριν η Emily Tomson με το videogate και πάει λέγοντας, δεν είναι απλώς επικοινωνιακές. Είναι βαθιά θεσμικές και κοινωνικές, για αυτό και η κατάσταση όπως αυτή διαμορφώνεται, δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται σε καμία περίπτωση επικοινωνιακά. Και αυτό διότι, όταν αφήνεις παράθυρα ανοιχτά, σε μια εποχή που ο κόσμος ζητά πειστικές απαντήσεις και η εμπιστοσύνη βρίσκεται υπό δοκιμασία, τα προβλήματα συσσωρεύονται και αναπόφευκτα δημιουργούνται τέτοιες σκιές, που δεν μπορείς εύκολα να τις ξεδιαλύνεις. Ο πολίτης που είτε αντιμετωπίζει με επιφυλακτικότητα τις αποφάσεις των θεσμών είτε τις αμφισβητεί, βλέποντας τις συγκυρίες να επαναλαμβάνονται, η οποιαδήποτε καθυστέρηση ή απροθυμία στην διερεύνηση τέτοιων σοβαρών ισχυρισμών, γεννούν ερωτήματα και οδηγούν ενδεχομένως και σε λανθασμένα συμπεράσματα, για τα οποία ωστόσο βάζουν το υπόβαθρο οι ίδιοι θεσμοί που θα έπρεπε να αντιδράσουν αστραπιαία. Και αυτό, συγκρίνοντας την άμεση αντίδραση τους με άλλες περιπτώσεις, στις οποίες τους καταλογίστηκαν κίνητρα, με την αντίφαση των ενεργειών να αφήνουν περιθώρια για σεναριολογία. Κάτι που δημιουργεί περισσότερες ρωγμές στην εμπιστοσύνη των πολιτών έναντι των θεσμών, η οποία αποτελεί τον βασικό πυλώνα της δημοκρατικής λειτουργίας. Σε ένα ώριμο κράτους δικαίου, που λειτουργεί με πλήρη θεσμική συνοχή, μετά από τέτοιους σοβαρούς ισχυρισμούς, ακόμα και αν αυτοί μπορεί να μην ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, στην υποψία και μόνο ότι ενδέχεται το 1% από αυτά να είναι βάσιμο, αυτόματα ενεργοποιεί τους μηχανισμούς. Ακόμα και τίποτα από αυτά να μην επιβεβαιωθεί, οφείλει να δράσει άμεσα για προστασία του κράτους δικαίου, το οποίο πλήττεται από τους ισχυρισμούς. Σε διαφορετική περίπτωση ενδέχεται να ερμηνευτεί ως διστακτικότητα των θεσμών, υπό τον φόβο επιβεβαίωσης των καταγγελιών, η οποία θα έχει αλυσιδωτές συνέπειες. Η σύσταση ανεξάρτητης έρευνας, δεδομένης της κατ΄ ισχυρισμό εμπλοκής αξιωματούχων, η επιλογή προσώπων με αδιαμφισβήτητη αξιοπιστία και η διασφάλιση της ακεραιότητας της διαδικασίας, θα αποτελούσε το πρώτο -αυτονόητο- βήμα. Όχι μόνο για να διερευνηθούν πλήρως και η ουσία των ισχυρισμών, αλλά και για να προστατευτεί η αξιοπιστία της, χωρίς να υπάρχει ίχνος αμφισβήτησης, όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα. Από την άλλη, εάν τα όσα ισχυρίζεται η υπό αναφορά στους ισχυρισμούς «Σάντη» ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, τότε ούτε για την ίδια δημιουργείται δίκτυ ασφαλείας προκειμένου να συνεργαστεί, δεδομένου πως -κατά τους ισχυρισμούς- γνωρίζει από πρώτο χέρι το μέγεθος της διαφθοράς, στο οποίο η ίδια εμπλέκει πρόσωπα που αποτελούν γρανάζια ενός συστήματος που σήμερα καλείται να εμπιστευτεί. Αντί αυτού, σε πρώτη φάση, ο Αρχηγός Αστυνομίας δημιούργησε μια τριμελής ανακριτική ομάδα, πάνω από την οποία ήδη έχουν δημιουργηθεί σκιές. Και αυτό διότι, εναντίον του ενός εξ αυτών, εκτελέστηκε ένταλμα σύλληψης και τέθηκε σε διαθεσιμότητα μετά από καταγγελία συναδέλφου του για σεξουαλική παρενόχληση, δηλαδή ένα αδίκημα παρόμοιο με αυτό που καλείται σήμερα ως μέλος της ανακριτικής ομάδας να διερευνήσει. Αυτό από μόνο του, χωρίς να εξετάζεται η ουσία της καταγγελίας σε βάρος τους, δημιουργεί ζητήματα αξιοπιστίας για την επιλογή του κ. Αρναούτη και δίνει τροφή για παραφιλολογία ως προς την απόφαση του. Από την άλλη, η πρώτη αποτίμηση από την συνάντηση του Μακάριου Δρουσιώτη με τους ανακριτές, δεν διασφάλισε την αξιοπιστία της έρευνας. Και ο λόγος, ο υπουργός Δικαιοσύνης, επικαλούμενος ενημέρωση που έτυχε από τον Αρχηγό, ανέφερε πως ο Μακάριος Δρουσιώτης δεν έδωσε οποιαδήποτε στοιχεία. Μετά την διάψευση, επικαλούμενος και πάλι -νεότερη- ενημέρωση από τον Αρχηγό, ανέφερε πως ο συγγραφέας έδωσε ένα «γραπτό δακτυλογραφημένο περιγραφικό κείμενο, ανυπόγραφο, που δεν μπορεί να αποτελέσει στοιχείο για διαλεύκανση της υπόθεσης». Πέραν του ότι ο Κώστας Φυτιρής δεν θα έπρεπε να τοποθετηθεί για λογαριασμού του Αρχηγού Αστυνομίας, όφειλε να επιπληξει θεσμικά τον κ. Αρναούτη, όχι μόνο επειδή τον εξέθεσε, αλλά επειδή στην ουσία τον οδήγησε -αν και ο ίδιος φέρει ευθύνη που το επέτρεψε- να τοποθετηθεί δημόσια αξιολογώντας στοιχεία που δεν θα έπρεπε να αξιολογηθούν, καθώς δημιούργησαν την εντύπωση προχειρότητας στην αξιολόγηση των όποιων στοιχείων. Και αυτό διότι, στη συνέχεια ο Μακάριος Δρουσιώτης αποκάλυψε πως στην ουσία αυτό που παρέδωσε στους ανακριτές, ήταν η αφήγηση της ίδιας της γυναίκας. Και λίγες ώρες μετά, αυτή η αφήγηση, μέσω του Αρχηγού Αστυνομίας και του υπουργού Δικαιοσύνης, κρίθηκε πως δεν αποτελεί στοιχείο. Και εδώ μπαίνουν στο κάδρο τα πρώτα ερωτήματα: Δεν αποτελεί στοιχείο κατ΄ ισχυρισμό αφήγηση από την την λεγόμενη μάρτυρα; Διερευνήθηκαν μέσα σε μερικές ώρες οι ισχυρισμοί -έστω οι βασικοί με τα προσωπικά της δεδομένα- εάν συνάδουν με την πραγματικότητα; Πέραν όμως των ερωτημάτων, εάν ισχύουν οι πληροφορίες από αστυνομικές πηγές ότι ο επικεφαλής της ανακριτικής ομάδας φέρεται να εξέλαβε την αφήγηση της γυναίκας ως «μυθιστόρημα αγάπης», το οποίο δεν αποτελεί στοιχείο για έναρξη έρευνας όπως δήλωσε ο υπουργός, τότε τα πρώτα βήματα από πλευράς Αστυνομίας δεν δημιουργούν συνθήκες για αξιόπιστη και ακέραια έρευνα. Αντιθέτως, δείχνουν προχειρότητα, κάτι που και στο παρελθόν έφερε επικρίσεις στον επικεφαλής της ανακριτικής, στην υπόθεση του αλλοδαπού που βρέθηκε νεκρός στο Στρόβολο, όπου ο θάνατος του -χωρίς περαιτέρω εξετάσεις- αποδόθηκε σε αιφνίδιο, ενώ εκ των υστέρων αποκαλύφθηκε πως έπεσε νεκρός από αστυνομικά πυρά, ωστόσο το τραύμα στο σώμα του θεωρήθηκε πως προκλήθηκε από πέτρα στη σκηνή που βρέθηκε αναίσθητος. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ: Όταν αναθέτεις έρευνα βιασμού σε λοχία που συνελήφθη για σεξουαλική παρενόχληση, η αξιοπιστία καταρρέει… Τα πιο πάνω, ενισχύουν την αντίληψη ότι δεν υπάρχει πραγματική βούληση για εις βάθος διερεύνηση, που ακόμη και αν αυτό δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, λειτουργεί επιβαρυντικά για το δημόσιο αίσθημα. Κάτι που έπρεπε να προσμετρήσει ο Αρχηγός Αστυνομίας, πάνω από τον οποίο ήδη έχουν δημιουργηθεί σκιές για αποφάσεις και ενέργειες τους, ενώ από εκεί και πέρα το βάρος μετατοπίζεται στον πολιτικό του προϊστάμενο. Εξάλλου, κάθε απόφαση και κάθε διορισμός, εξετάζεται μέσα από το πρίσμα της αξιοπιστίας. Όταν αυτή η αξιοπιστία δεν είναι αδιαμφισβήτητη, τότε η αμφισβήτηση διογκώνεται και η θεσμική εμπιστοσύνη φθείρεται ακόμη περισσότερο. Η ουσία, ωστόσο, παραμένει ότι η διερεύνηση δεν αφορά μόνο το αν οι καταγγελίες είναι ανταποκρίνονται ή όχι στην πραγματικότητα. Αφορά και τη διασφάλιση ότι οι θεσμοί λειτουργούν με τρόπο που δεν αφήνει περιθώρια αμφιβολίας και το συμπέρασμα οποιασδήποτε έρευνας, δεν αφήνει ίχνος αμφισβήτησης. Αν οι καταγγελίες ευσταθούν, τότε απαιτείται πλήρης κάθαρση και απόδοση ευθυνών. Σε αντίθετη περίπτωση, απαιτείται μια τεκμηριωμένη και πειστική διαδικασία που να αποκαθιστά την εμπιστοσύνη των πολιτών, χωρίς συσκοτισμούς όπως σε άλλες περιπτώσεις, που είναι και το αποτέλεσμα της σημερινής αντίληψης ενός μεγάλου μέρους της κοινωνίας που θεωρεί πως οι θεσμοί αδυνατούν να ελέγξουν τους εαυτούς τους. Και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο διακύβευμα. Όχι μόνο η διερεύνηση των συγκεκριμένων καταγγελιών, αλλά η θωράκιση των θεσμών και του κράτος δικαίου. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Πολύωρη κατάθεση Κληρίδη στην Αστυνομία, έδωσε στοιχεία και κατεύθυνση-Στο κάδρο και οι απειλές που δεχόταν μετά την «Σάντη» Δημοσιεύει νέα sms το Documento, φερόμενες συνομιλίες Μυλωνάκη με Χριστοδούλου-«Άρχισαν να παίζονται κεφάλια... Το αντίτιμο της προδοσίας το γνωρίζετε καλά» Απασφάλισε ο Κρίς-«O Πρόεδρος να μαζέψει τον Φυτιρή, αυξάνει την προκατάληψη. Είναι τόσο δύσκολο να κρατήσει το στόμα του κλειστό; Έλεος πια»
Go to News Site