شرق
توماس برنهارت، نویسنده قرن بیستم آلمانیزبان، رماننویس، نمایشنامهنویس و شاعر اتریشی بود. برنهارت یکی از مهمترین نویسندگان آلمانیزبان دوره پساجنگ است که در آثارش به درونمایههایی همچون مرگ و نیستی، انزوا و تنهایی توجه کرده است. آثار او از سبکی خاص توأم با ترکیب چند زاویهدید و شخصیتپردازی پیچیده بهره میبرند. برنهارت در سال 1970 موفق به دریافت جایزه معتبر بوشنر شد. «یخبندان» از مهمترین آثار برنهارت است که با ترجمه زینب آزمند به فارسی ترجمه شده و اخیرا چاپ تازهای از آن منتشر شده است. «یخبندان» اولین اثر برنهارت است که اولینبار در سال 1963 به زبان آلمانی منتشر شد. شرق: توماس برنهارت، نویسنده قرن بیستم آلمانیزبان، رماننویس، نمایشنامهنویس و شاعر اتریشی بود. برنهارت یکی از مهمترین نویسندگان آلمانیزبان دوره پساجنگ است که در آثارش به درونمایههایی همچون مرگ و نیستی، انزوا و تنهایی توجه کرده است. آثار او از سبکی خاص توأم با ترکیب چند زاویهدید و شخصیتپردازی پیچیده بهره میبرند. برنهارت در سال 1970 موفق به دریافت جایزه معتبر بوشنر شد. «یخبندان» از مهمترین آثار برنهارت است که با ترجمه زینب آزمند به فارسی ترجمه شده و اخیرا چاپ تازهای از آن منتشر شده است. «یخبندان» اولین اثر برنهارت است که اولینبار در سال 1963 به زبان آلمانی منتشر شد. مترجم کتاب در یادداشت ابتدایی اثر، توضیحاتی درباره آثار برنهارت و ویژگیهای جهان داستانی او داده است. مترجم کتاب، او را نویسندهای عجیب و بیهمتا میداند و دربارهاش نوشته: «در بدبینی عمیق او به همهچیز، طنز تلخ او و تمایلش به مونولوگهای طولانی میتوان شباهتهایی با بکت یافت، با این حال برنهارت سبکی اصیل و منحصربهفرد دارد. نویسندههای آلمانیزبان کمی هستند که خوانندگانشان آثار آنها را چنین مصرانه دنبال کنند. نویسندههای کمی هستند که از رهگذر بازی هوشمندانهشان با کلمات، چنین تصویرسازیهای پرقدرت و دلهرهآوری از آدمها و مکانها پدید آورند». برنهارت در آثارش عمدتا از جامعه روستایی اتریش مینویسد؛ جامعهای که همچنان با تبعات دو جنگ جهانی روبهرو است. مترجم «یخبندان» به این نکته هم اشاره کرده که برنهارت در مقام یکی از پیشتازان رادیکال ادبیات نهیلیستی قرن بیستم، این اثر را در قالب جریان منثور پیوسته و بیوقفهای نوشته که بعدها به مشخصه بارز آثار او بدل شد. او میگوید که «یخبندان» نکوهش همه چیزهاست، از بزرگ گرفته تا کوچک، تراژدی-کمدیای از موجودیت و هستی. با اینکه اولین اثر برنهارت است و ظرافت رمانهای متأخرش را ندارد، اما نمود کمنظیری است از فوران شور و اشتیاق او به رویارویی با مرگ، نزدیکشدن به آن و شروح روایتی مفصل و متهورانه از عظمت عرصهای که بهندرت در تخیل کسی میگنجد. آنطورکه مترجم اثر نوشته، این رمان بلندترین و تلخترین و شاید نهیلیستیترین اثر برنهارت است و به طرز بیرحمانهای صادق است. کتاب از نگاه دانشجویی روایت میشود که برای گذراندن دوره کارآموزی پزشکی به روستای کوچک ونگ در اتریش اعزام میشود. به پیوست ترجمه فارسی «یخبندان» یادداشتی از لویی لانگین در پایان کتاب آمده که در آن توضیحاتی درباره ویژگیهای این رمان داده شده است که در بخشی از آن میخوانیم: «مواجهه با مرگ، از طریق تصاویر اجزای تکهتکهشده بدن، تجربهای هولناک و شوکآور است. برنهارت از این تصاویر بهعنوان ابزاری برای تجربه خوانشی متفاوت استفاده میکند. خواننده با هر کلمه، بیشتر به درون ذهن آشفته، متناقض و تاریک نقاش اشتراخ کشیده میشود. او شخصیتی باهوش اما طردشده از اجتماع است که به انزوا و دوری از هیاهوی شهر پناه برده است. بیان احساسات و افکار برای او بهغایت دشوار است. به همین دلیل، دائما جملاتش را نیمهکاره رها میکند، مکث میکند، دوباره فکر میکند، از نو شروع میکند، تأمل میکند، حرفهایش را نقض میکند تا شاید سرانجام، گفتوگو با همدمش، راوی داستان را به نتیجهای برساند. اینجاست که نبوغ برنهارت به شکوفایی کامل میرسد. او با هنرمندی تمام، سبک نگارش را با محتوای اثر پیوند میدهد تا عمیقترین احساسات را به شکلی جامع و گیرا به تصویر بکشد. خواندن اثر برنهارت گاهی شبیه تجربه پرواز است، پروازی از میان صفحات کلمات که در آن کلمات همچون نغمههای موسیقی درهم میآمیزند. در برابر نقاش، گاه با ذهنی شفاف و رنجدیده و گاه با روحی آشفته و تاریک روبهرو میشویم».
Go to News Site