شرق
در ادبیات سیاسی، دیپلماسی همواره بهعنوان «رکن رکین حکمرانی» و ابزاری برای تأمین منافع ملی با کمترین هزینه شناخته میشود. اما در مقطع حساس کنونی، آنچه از سوی جبهه استکبار بهعنوان «پیشنهاد مذاکره» یا «راهکار سیاسی» عرضه میشود، نه یک کنش دیپلماتیک صادقانه، بلکه تنها یک «ویترین فریبنده» است. در ادبیات سیاسی، دیپلماسی همواره بهعنوان «رکن رکین حکمرانی» و ابزاری برای تأمین منافع ملی با کمترین هزینه شناخته میشود. اما در مقطع حساس کنونی، آنچه از سوی جبهه استکبار بهعنوان «پیشنهاد مذاکره» یا «راهکار سیاسی» عرضه میشود، نه یک کنش دیپلماتیک صادقانه، بلکه تنها یک «ویترین فریبنده» است. در پس این ویترین آراسته، ماهیتی اهریمنی نهفته شده که غایت آن نه صلح، بلکه خلع سلاح اراده ملی و تخریب شریانهای حیاتی ایران است. اعتماد به این ویترین، بدون در نظر گرفتن «پیشینه سیاه» طرف مقابل، یک خطای راهبردی و نابخشودنی است. تاریخ معاصر، درسهای تلخ و عبرتآموزی برای ملتهایی دارد که «نظم تحمیلی» را به جای «اقتدار بومی» پذیرفتند.
Go to News Site