soL Haber
Kurumsal dinleri temsil etmekle görevli kişilikler, kurumun ilan olunan resmi amacının dışında hareket etmeleri bakımından genel eğilimi teşkil ederler. Aydınlanma çağı öncesinde bu "ilan edilen" ile "icra edilen" ayrımı silikti. Dolayısıyla gerekçe uydurmak için özel bir mesai harcamak zahmetine de girmiyorlardı. Aydınlanma çağı ve onun kamusal alana tahvil edilen devrimci laiklik deneyimi, sözü geçen gerekçe uydurma eşiğini başka bir düzleme taşıdı. Derken laikliğe indirilen ölümcül darbeler ile post-aydınlanma döneminin yeni normalliğiyle yüz yüze gelindi. Laikliğin kamusal alandan sürgünü derinleştikçe, post-aydınlanma döneminin sadeleştirici yeni normalliği gözle görülür hallere büründü. Bu teopolitik yeni normallik işe kavramları deforme etmekle başladı. Aydınlanma çok gerilerde kalmış, determinize maruz bırakılmış bir eski moda terimdi; terk edildi. Ardından laiklik kapı dışarı edildi. Çok fazla avangart tınılıydı; sertti, kulağı tırmalayan bir totaliter çağrışım yapıyordu. Sekülerlik ile yumuşatıldı. Sekülerlik bu yeni normal teopolitiğin en sevdiği terimdi. Siyasetler ve ideolojiler üstü bir ahenk çağrışımı yaratıyordu. Aydınlanma ve laiklik frenlerinden kurtulan eski düzenin yeni normalliği, aydınlanma öncesi kadar açık sözlü olamasa da reel sosyalizmin etkili siyasal/kültürel parametreleri altında kıskançlıkla sahiplenilen laiklik dönemindeki kadar kendini gizlemek zorunda da kalmıyor(du). Yalnızca kriz dönemlerinde baklayı ağzından kaçıran kurumsal din temsilcileri, bugün artık ağızlarında bakla tutmama rahatlığının tadını çıkarıyorlar. Gürcistan'da Ortodoks Kilisesi'nin Patriği II. İlia mı hayatını kaybetti? Onun yerine geçecek yeni Patriği seçtirmek için Fener Patriği Bartholomeus devreye girer. Kola girip kulis faaliyeti yürütmeler, üst perdeden telkinler, olmadı entrikalı işler... Tabii ilan edilen genelde dinin kendi ajandasına dairdir. Ne hikmetse Moskova Ortodoks Kilisesi bu durumu protesto eder. Yapılan şey din başlıklı bir gündem değil, arkaplanında jeopolitik olan teopolitik hamlelerdir. Elbette inkâr etmenin zararı yok. Nasıl olsa arkada destek veren ABD'si var, İngiliz istihbarat servisi, Alman vakıfları ve Fransız bilmem nesi... Örnek olsun: Fener – Atina çizgisine ikna olmamış bir Sırp Ortodoks Kilisesi mi var? Karadağ Ortodoks Kilisesi'ne otosefali yetkisi tanınarak Sırp Ortodoksluğuna gerekli darbe vurulmuş olur. Ama yeni normal teopolitiğe göre her şey seküler dünyanın kuralları içinde gerçekleşmiştir. Ya da Ukrayna Cumhurbaşkanı Zelenskiy 4 Nisan'da uğursuz bir amaçla İstanbul'a gelip AKP'li Cumhurbaşkanı Erdoğan ile ''özel'' bir görüşme mi yapacak; benzer bir ''özel'' görüşme de Balat'ta Fener Patriği Bartholomeus ile gerçekleştirilir. Zaten Paskalya Yortusu'na da denk gelmiş/getirilmiştir. Konu da Suriye'deki Ortodoks Hıristiyanların El Şara rejimi ile uyumlulaştırılası ya da Rusya karşıtı teopolitik değil, Ukrayna'daki çocukların yaşadığı zorluklar vb vb başlıklardır...
Go to News Site