‌افزایش تعرفه‌‌های «روان» در میانه جنگ

در میانه روزهایی که صدای انفجار و جنگ، به بخشی از تجربه زیسته مردم تبدیل شده بود، حالا خبر آتش‌بس میان ایران، آمریکا و اسرائیل، اگرچه به‌مثابه مکثی در میدان درگیری تلقی می‌شود، اما به‌هیچ‌وجه به معنای پایان فشارهای روانی نیست. جنگ، حتی وقتی متوقف می‌شود، اثراتش را در ذهن و روان افراد ادامه می‌دهد؛ در میانه روزهایی که صدای انفجار و جنگ، به بخشی از تجربه زیسته مردم تبدیل شده بود، حالا خبر آتش‌بس میان ایران، آمریکا و اسرائیل، اگرچه به‌مثابه مکثی در میدان درگیری تلقی می‌شود، اما به‌هیچ‌وجه به معنای پایان فشارهای روانی نیست. جنگ، حتی وقتی متوقف می‌شود، اثراتش را در ذهن و روان افراد ادامه می‌دهد؛ اضطرابی که فروکش نمی‌کند، ترسی که به‌سادگی جای خود را به آرامش نمی‌دهد و خستگی مزمنی که از دل هفته‌ها تنش مداوم بر جا مانده است. در چنین شرایطی، نیاز به خدمات سلامت روان بیش از هر زمان دیگری به یک ضرورت اجتماعی بدل می‌شود. تجربه‌های جهانی نیز نشان داده‌اند که در دوره‌های پس از بحران‌های نظامی و ناآرامی‌های داخلی، میزان مراجعه به روان‌شناسان و مشاوران به‌ طور درخورتوجهی افزایش پیدا می‌کند؛ از اختلالات اضطرابی و افسردگی گرفته تا نشانه‌های اختلال استرس پس از سانحه (PTSD). این در حالی است که بسیاری از افراد، حتی در اوج نیاز، یا دسترسی مناسبی به خدمات تخصصی ندارند یا به‌ دلیل هزینه‌های بالا از دریافت این خدمات صرف‌نظر می‌کنند. در ایران نیز، هم‌زمان با تداوم فشارهای اقتصادی و افزایش هزینه‌های زندگی، تعرفه‌های خدمات روان‌شناسی به یکی از موانع جدی برای دسترسی عمومی تبدیل شده است. برای بخش درخورتوجهی از جامعه، مراجعه به روان‌شناس نه یک انتخاب، بلکه ضرورتی حیاتی است که در عمل، به‌ دلیل محدودیت‌های مالی به تعویق می‌افتد یا به‌کلی کنار گذاشته می‌شود. تفاوت تعرفه رسمی و واقعی

Go to News Site