وقار دیپلماسی ایران

وقتی حملات صهیونی-آمریکایی، قلب دیپلماسی ایران را در تهران هدف گرفت، نه یک پیرمرد بازنشسته، که یک «استراتژیست جبهه نرم» را نشانه رفته بود. کمال خرازی، وزیر امور خارجه دولت سیدمحمد خاتمی، دولتی که پرچم «گفت‌وگوی تمدن‌ها» را بر فراز مجامع بین‌المللی به اهتزاز درآورد و ثابت کرد ایرانِ انقلابی می‌تواند با زبان «کلام» و «تفاهم» جهان را با خود همراه کند؛ حالا در خانه خودش هدف جنایت صهیونی-آمریکایی قرار گرفت. شرق: وقتی حملات صهیونی-آمریکایی، قلب دیپلماسی ایران را در تهران هدف گرفت، نه یک پیرمرد بازنشسته، که یک «استراتژیست جبهه نرم» را نشانه رفته بود. کمال خرازی، وزیر امور خارجه دولت سیدمحمد خاتمی، دولتی که پرچم «گفت‌وگوی تمدن‌ها» را بر فراز مجامع بین‌المللی به اهتزاز درآورد و ثابت کرد ایرانِ انقلابی می‌تواند با زبان «کلام» و «تفاهم» جهان را با خود همراه کند؛ حالا در خانه خودش هدف جنایت صهیونی-آمریکایی قرار گرفت. او که زمانی در سازمان ملل، نماینده ایرانِ صلح‌جو و گفت‌وگوگر بود، در آخرین روزهای زندگی‌اش، مشاور ارشد و معتمد رهبر شهید انقلاب بود. اما امروز بیش از هر زمان دیگری، نقش او در «این روزها» معنا پیدا می‌کند: روزهایی که دوباره صدای «گفت‌وگو» در منتشر «شلیک» قرار گرفت تا میدان و دیپلماسی دوشادوش هم به جنگ دشمن متجاوز بروند. شهادت خرازی، پایان یک عمر مجاهدت دیپلماتیک نبود؛ آغاز بازخوانی یک مکتب است، مکتبی که در آن، دیپلمات مسلح به منطق برای دشمن بسیار خطرناک‌ تلقی می‌شود. از همین روست که دشمن، خانه‌اش را زد.

Go to News Site