شهر پس از آتش‌بس؛ نفس‌های تازه، زخم‌های کهنه

کافه طراحی‌ کلاسیکی دارد؛ دیواره‌های چوبی و سردری که انگار از دهه 40 آمده‌ و پنجره و میزهایی که تداعی‌کننده گذشته است. روبه‌روی کافه پر است از آدم‌هایی که دور هم جمع شده‌اند و حرف می‌زنند، قهوه‌ای می‌نوشند و می‌خندند. شلوغی کافه، پیاده‌راه را بسته. ‌محمدحسین موسوی: کافه طراحی‌ کلاسیکی دارد؛ دیواره‌های چوبی و سردری که انگار از دهه 40 آمده‌ و پنجره و میزهایی که تداعی‌کننده گذشته است. روبه‌روی کافه پر است از آدم‌هایی که دور هم جمع شده‌اند و حرف می‌زنند، قهوه‌ای می‌نوشند و می‌خندند. شلوغی کافه، پیاده‌راه را بسته. درون کافه هم به اندازه بیرون، شلوغ است، میزها پر از مشتری است و صفی طولانی اطراف صندوق ایجاد شده‌. در بعضی میزها، بیش از ظرفیت آدم نشسته. صدای همهمه و موسیقی بلند کافه در هم تنیده و به‌سختی صدا به صدا می‌رسد. اینجا یکی از کافه‌های معروف «خیابان ایرانشهر» در روز چهارشنبه فردای آتش‌بس دو‌هفته‌ای است. تصویر «بازگشت به زندگی» در خیابان ایرانشهر‌ بیش از مکان‌های دیگر‌ دیده می‌شود؛ بازگشتی که بمباران و اضطراب کشنده جنگ آن را تبدیل به خیالی ناممکن کرده بود. دوباره می‌توانیم نفس بکشیم

Go to News Site