Collector
1928: Ίσως το πρώτο κυπριακό advertorial | Collector
1928: Ίσως το πρώτο κυπριακό advertorial
Sigmalive

1928: Ίσως το πρώτο κυπριακό advertorial

Ίσως όχι το καλύτερο ψωμί στον κόσμο, ίσως όμως η στιγμή που η κυπριακή διαφήμιση κατάλαβε πως η καλύτερη πώληση είναι αυτή που διαβάζεται σαν ιστορία. Του Κρίστοφερ Πιτσιλλίδη Στις 15 Αυγούστου 1928, η «Ελευθερία» έβαλε στο πρωτοσέλιδό της ένα κείμενο με τίτλο σχεδόν προσευχητικό: «Τον άρτον ημών τον επιούσιον…» Μόνο που εδώ δεν μιλούσε η Εκκλησία. Μιλούσε το marketing. Το κείμενο αναφερόταν στο ψωμί της Εταιρείας Κυπριακών Αρτοποιείων Υγιεινής Λτδ. και στον τρόπο με τον οποίο τροφοδοτούνταν οι εργάτες του Αμιάντου. Δεν ήταν μια απλή αγγελία του τύπου «πωλείται ψωμί». Ήταν αφήγημα. Μιλούσε για καθαριότητα, υγιεινή, καλή τιμή, ποιότητα και ψωμί που παρασκευάζεται «χωρίς να το εγγίση ανθρώπινον χέρι». Με σημερινούς όρους, αυτό μοιάζει με advertorial: δηλαδή διαφήμιση γραμμένη ώστε να μοιάζει με άρθρο. Το Cambridge Dictionary το ορίζει ως διαφήμιση που είναι σχεδιασμένη να μοιάζει με γραπτό άρθρο και να δίνει την αίσθηση πληροφόρησης αντί απλής προώθησης προϊόντος. Και αυτό ακριβώς κάνει η «Ελευθερία» το 1928. Δεν πουλά μόνο ψωμί. Πουλά ασφάλεια. Πουλά πρόοδο. Πουλά τη νέα εποχή της καθαρής, οργανωμένης, σχεδόν βιομηχανικής διατροφής. Ο David Ogilvy, ίσως ο πιο γνωστός διαφημιστής του 20ού αιώνα, δεν εφηύρε το advertorial, αλλά εξήγησε τέλεια τη δύναμή του: όσο λιγότερο μια διαφήμιση μοιάζει με διαφήμιση και όσο περισσότερο μοιάζει με editorial, τόσο περισσότεροι αναγνώστες σταματούν και τη διαβάζουν. Κλασικό διεθνές παράδειγμα αυτής της λογικής είναι το “The Penalty of Leadership” της Cadillac, γραμμένο από τον Theodore F. MacManus. Δημοσιεύθηκε ως διαφήμιση στο The Saturday Evening Post στις 2 Ιανουαρίου 1915, στη σελίδα 47, αλλά έμοιαζε περισσότερο με δοκίμιο περί ηγεσίας παρά με διαφήμιση αυτοκινήτου. Το κυπριακό ψωμί του 1928 κάνει κάτι ανάλογο, με τον δικό του απλό και έξυπνο τρόπο. Παίρνει ένα καθημερινό προϊόν και το μετατρέπει σε ιστορία εμπιστοσύνης. Ίσως λοιπόν να μην ήταν το πρώτο κυπριακό advertorial. Αλλά ήταν σίγουρα μια από τις πιο πρώιμες, πιο έξυπνες και πιο νόστιμες στιγμές marketing στον κυπριακό Τύπο. Του Κρίστοφερ Πιτσιλλίδη Ιστοριοδίφη της Συλλογικής Μνήμης του Εφημεριδικού Τύπου

Go to News Site