شرق
نشست «حکمرانی شهری در شرایط جنگ و عدم قطعیتها» با محوریت بازاندیشی در مفهوم تابآوری شهری برگزار شد. سخنرانان با تکیه بر تجربههای داخلی و خارجی تلاش کردند نشان دهند که شهرهای امروز دیگر نمیتوانند براساس الگوهای ثابت اداره شوند؛ چراکه بحران از جنگ و سیل تا اختلالهای زیرساختی به بخشی دائمی از واقعیت شهری تبدیل شده است. نشست «حکمرانی شهری در شرایط جنگ و عدم قطعیتها» با محوریت بازاندیشی در مفهوم تابآوری شهری برگزار شد. سخنرانان با تکیه بر تجربههای داخلی و خارجی تلاش کردند نشان دهند که شهرهای امروز دیگر نمیتوانند براساس الگوهای ثابت اداره شوند؛ چراکه بحران از جنگ و سیل تا اختلالهای زیرساختی به بخشی دائمی از واقعیت شهری تبدیل شده است. بحثهای مطرحشده در این نشست بر یک تغییر رویکرد مشخص متمرکز بود: فاصلهگرفتن از برنامهریزی خطی و مبتنی بر شرایط پایدار، به سمت حکمرانیای که عدم قطعیت را بهعنوان وضعیت دائمی در نظر میگیرد. احمد کوهی، استاد دانشگاه، با طرح مفهوم تابآوری شهری، بر این نکته تأکید کرد که شاخصهای سنتی توسعه شهری از رشد و اشتغال تا دسترسی به خدمات در شرایط بحرانهای پیدرپی کارکرد محدود دارند. از نگاه او، شهر زمانی قابل اتکاست که بتواند در برابر تکانهها دوام بیاورد و حتی از دل بحران امکان اصلاح ساختارهای خود را پیدا کند. در بخش دیگر نشست، فاطمهسادات رحمتی، مدیر اندیشگاه تدبیر و توسعه شهری و منطقهای مِهاد، با اشاره به تجربه شهرهای مختلف جهان نشان داد که این تغییر رویکرد صرفا نظری نیست. نمونههایی مانند روتردام و برخی شهرهای دادهمحور بیانگر آن است که مدیریت شهری به سمت استفاده همزمان از زیرساختهای ترکیبی، سیستمهای هشدار سریع، مشارکت شهروندی و دادههای لحظهای حرکت کرده است؛ الگویی که در آن بحران نه یک وضعیت استثنایی، بلکه بخشی از طراحی شهری است. در این نشست که در مرکز مطالعات و برنامهریزی شهرداری برگزار شد، احمد کوهی، عضو هیئت علمی دانشگاه تهران، با اشاره به وضعیت کنونی جوامع شهری گفت: در شرایطی زندگی میکنیم که نبود اطمینان و بیاعتمادی در حال گسترش است و این روند به صورت روزافزون در حال افزایش است. ما این وضعیت را به طور مداوم در زیست روزمره خود مشاهده میکنیم. بههمیندلیل باید آمادگی خود را برای مواجهه با دنیای عدم قطعیتها افزایش دهیم. اگر این آمادگی را نتوانیم افزایش دهیم، درواقع منافع بلندمدت خود را کاهش داده و آن را نادیده گرفتهایم. او با تأکید بر ضرورت تغییر در نگاه سنتی به توسعه شهری، افزود: در این نگاه، باید دنیا را جهانی ببینیم که در آن آنچه اهمیت دارد، صرفا رشد نیست، و حتی رشد دائمی هم نیست؛ بلکه آنچه اهمیت دارد، ثبات رشد است. این ثبات میتواند ضریب اطمینان و احتمال را در یک نظام شهری فراهم کند و در نهایت، وضعیت برندهبودن یک شهر را تعیین کند. کوهی ادامه داد: در این چارچوب، مفهوم شهر برنده تغییر میکند؛ شهری میتواند شهر خوب برای زندگی در قرن جدید باشد که نه صرفا فرصتهای شغلی یا شرایط اقتصادی مناسب داشته باشد، بلکه بتواند کیفیت زیست پایدار را تضمین کند. در گذشته معیارهایی مانند اشتغال، سلامت، یا دسترسی به مسکن با قیمت مناسب، معیارهای اصلی شهر خوب بودند.
Go to News Site