Collector
Norsk lög Kristjáns V frá 17. öld réðu úrslitum í útburðarmáli | Collector
Norsk lög Kristjáns V frá 17. öld réðu úrslitum í útburðarmáli
Fréttastofa RÚV

Norsk lög Kristjáns V frá 17. öld réðu úrslitum í útburðarmáli

Landsréttur hefur staðfest úrskurð Héraðsdóms Norðurlands eystra sem neitaði að láta bera leigjanda út úr íbúð á Norðurlandi eystra eftir að dráttur varð á leigugreiðslum. Lagasetning frá einveldistíð Kristjáns V konungs var meðal þess sem kom við sögu í málaferlunum. Upphafið er þó öllu nær í tíma. Kona samdi um leigu á íbúð á Norðurlandi vestra í byrjun nóvember. Leigutíminn var tímabundinn til 1. maí. Í desember fór leigusalann að lengja eftir greiðslu sem átti að berast um mánaðamót og sendi konunni greiðsluáskorun 18. dag mánaðarins. Konan fékk vikufrest til að greiða leiguna, fram á jóladag. Greiðslan hafði enn ekki borist 29. desember og sendi leigusalinn þá tilkynningu um riftun. Konan fór ekki út þá heldur greiddi eina mánaðargreiðslu 2. janúar á nýju ári og aðra mánaðargreiðslu fjórum dögum síðar. Fyrri greiðslan var vegna vanskilanna frá 1. desember og sú síðari vegna samningsbundinnar greiðslu í leigusamningi sem átti að greiða 1. janúar. Konan hélt síðan áfram að búa í íbúðinni í óþökk leigusalans sem vildi hana út. Leigusalinn leitaði því til dómstóla og krafðist þess að konan yrði borin út. Því hafnaði dómari við Héraðsdóm Norðurlands eystra sem sagði meðal annars að þar sem leigusali hefði tekið við greiðslu fyrir leigu í janúar án nokkurs fyrirvara hefði leigjandanum ekki verið ljóst að hann hygðist halda riftun leigusamningsins til streitu. Því var beiðni leigusalans um útburð með aðfarargerð hafnað. Úrskurðurinn var kærður til Landsréttar sem hafnaði því einnig að bera konuna út. Dómurinn vísaði til þess að maðurinn sem gekk frá leigusamningnum og krefðist útburðar konunnar væri annar tveggja eigenda íbúðarinnar. Þar sem aðkomu annars eigandans skorti var kröfu hins hafnað. Í þessum efnum vísaði dómstóllinn til einna hinna eldri laga í íslensku lagasafni, Norsku laganna frá 1687. Þar segir að vilji maður ekki flytjast úr leiguhúsnæði á fardegi eða hafist við í húsi í óleyfi megi eigandi „án frekara dóms láta þjóna réttarins ryðja húsið“. Dómararnir sögðu að þarna þyrftu allir eigendur hússins að eiga aðild að máli og vísuðu til dómafordæmis úr Hæstarétti.

Go to News Site