DV
Það heyrist gjarnan að hljóðbækur séu ómerkilegt bókmenntaform. Þessi skoðun byggir gjarnan á einni eða þremur forsendum; þá að „raunverulegur“ lestur sé í eðli sínu háalvarleg og þögul, sjónræn athöfn, helst undir tré; eða að hlustun skili einfaldlega lakari skilningi en lestur; og að nýir miðlar rýri menningarlegt gildi frásagnarinnar og fólk átti sig ekki Lesa meira
Go to News Site