شرق
پس از 40 روز اضطراب و ناامنی، آخر هفته گذشته برای نخستین بار مردم توانستند برای «سفر» برنامهریزی کنند، نه برای «رفتن». این تمایز ساده اما عمیق، نشانهای از بازگشت تدریجی حس زندگی عادی است. در روزهای جنگ، بسیاری خانههای خود را ترک کردند، اما آنچه رخ داد سفر نبود؛ ترک ناگزیر بود، گریزی از خطر. اکنون اما همان جادهها بار دیگر معنای پیشین خود را بازمییابند: راهی به سوی تجربه، استراحت و کشف. پس از 40 روز اضطراب و ناامنی، آخر هفته گذشته برای نخستین بار مردم توانستند برای «سفر» برنامهریزی کنند، نه برای «رفتن». این تمایز ساده اما عمیق، نشانهای از بازگشت تدریجی حس زندگی عادی است. در روزهای جنگ، بسیاری خانههای خود را ترک کردند، اما آنچه رخ داد سفر نبود؛ ترک ناگزیر بود، گریزی از خطر. اکنون اما همان جادهها بار دیگر معنای پیشین خود را بازمییابند: راهی به سوی تجربه، استراحت و کشف. همانگونه که انتظار میرفت، نخستین مقصد مسافران تهرانی، شمال کشور بود؛ منطقهای که حتی در روزهای بحرانی نیز از ازدحام خالی نشد. با این حال، اینبار فضا متفاوت بود: بازگشت امید، نه صرفا جستوجوی پناه. شهرهایی چون کاشان، با هوای مطبوع بهاری، پس از هفتهها رکود، دوباره رنگ مسافر به خود دیدند. مقاصد نزدیکتر نیز جان تازهای گرفتند؛ نشانهای از آغاز احیای تدریجی گردشگری داخلی.
Go to News Site