GZT
Tuna, Karaormanlar’dan Karadeniz kıyılarına kadar, upuzun bitimsiz bir cümle misali en gümrah hâliyle kendi havzasında dolaşırken, Rumeli’ye geldiğinde sesi birden dupduru bir Türkçeye keser. Nehir aynı nehirdir, su berraklığıyla ışıldar ama sesi rüzgârlarla taşınmış nefeslerle alabildiğine Türkçe akar. Altaylardan gelen hafıza çizgileri Balkan diyarına ulaştığında, Tuna kıyılarında dörtnala koşturan o bahadır atlıları hatırlatacaktır bize tarih. Haritalarda çizilmiş sessiz sınırları tarif etmez yalnızca Tuna boyları, o yüzden adına şiirler, destanlar, şarkılar, türküler yazılmıştır.
Go to News Site