Bir İfade Biçimi Olarak Sanat

Medina’nın pratiğini anlamak için işe estetikten değil, biyografiden başlamak gerekiyor. Sanatçının anlatısında belirleyici bir eşik var: doğum sırasında boynuna dolanan kordon nedeniyle beynine bir süre oksijen gitmemesi. Bunun ardından gelen fiziksel ve bilişsel etkiler, onun dünyayla kurduğu ilişkiyi baştan şekillendiriyor. Bu yüzden Medina’nın üretimi, klasik anlamda bir görsel dil kurmaktan çok, iletişimin alternatif bir yolunu geliştirmek olarak okunabilir. Özellikle çocuklukta iletişimin sınırlı kaldığı dönemler, imgeyi bir ifade aracına dönüştürüyor. Sanat burada bir tercih değil; bir zorunluluk. Bugün hâlâ işlerinin merkezinde bu gerilim var: kırılganlık ile direnç arasında gidip gelen bir üretim alanı. In the After-Image: İmgenin İzini Sürmek Azerbaycan Halı

Go to News Site