Αναζητούσαμε έναν αυθεντικό, βουκολικό Επιτάφιο μακριά από τις αναιμικές, αθηναϊκές εκδοχές του με τα σηκωμένα κινητά και τις (συχνά όχι τόσο) ψιθυριστές συνεννοήσεις για το «μετά».