Telegrafi
Poezi nga: Zbigniew Herbert Përktheu: Agron Shala (bazuar në përkthimin në anglisht nga John dhe Bogdana Carpenter) Për profesoreshën Izydora Dambska Aspak nuk nevojitej një karakter i fuqishëm për refuzimin dhe qëndresën tonë kishim vetëm një grimcë të guximit të domosdoshëm por në thelb ishte çështje e shijes po e shijes ku janë fijet e shpirtit dhe kërci i ndërgjegjes Kush e di nëse do të tundoheshim edhe më me joshje po të dërgoheshin gratë me lëkurë trëndafili të hollë si nafora ose krijesat fantastike nga pikturat e Hieronim Boshit por çfarë lloj ferri ishte ai në atë kohë gropë e lagësht rrugica e vrasësve një barakë e quajtur pallat drejtësie një Mefistofel i gatuar në shtëpi me xhaketë Lenini që dërgonte nipat e mbesat e Aurorës në fushë djem me fytyra patatesh vajza shumë të shëmtuara me duar të kuqe Me të vërtetë retorika e tyre ishte prej thesi të lirë (Mark Tul Cicero rrotullohej në varr) zinxhirë tautologjish disa koncepte si topuz dialektika e kasapëve pa dallime në arsyetim një sintaksë e zhveshur nga bukuria e lidhores Pra estetika mund të jetë e dobishme në jetë nuk duhet shpërfillur studimi i bukurisë Para se të shpallim pajtimin tonë duhet të shqyrtojmë me kujdes formën e arkitekturës ritmin e daulleve dhe fyejve ngjyrat zyrtare ritualin e neveritshëm të funeraleve sytë dhe veshët tanë refuzuan bindjen princat e shqisave tona zgjodhën me krenari mërgimin Aspak nuk nevojitej një karakter i fuqishëm kishim vetëm një grimcë të guximit të domosdoshëm por në thelb ishte çështje e shijes po e shijes që na urdhëron të dalim të bëjmë grimasë përqeshëse edhe nëse për këtë gjë kapitali i çmuar i trupit - koka duhet të bjerë
Go to News Site