NH Nieuws
Je bent jong, staat midden in het leven en dan krijg je ineens de diagnose kanker. Het overkwam de inmiddels 24-jarige Pip Doesburg uit Beverwijk. Samen met lotgenoot en vriend Ruben Kalkman (27) maakt ze er een podcast over. "Kanker krijgen als je in de twintig bent is heel anders dan wanneer je 60 bent." Inmiddels komt haar haar weer tot haar schouders, durft ze weer te zeuren over het weer en kan ze nadenken over waar ze straks wil werken. Toch speelt kanker bij zowel Pip als Ruben - na bijna een jaar schoon te zijn - nog steeds een rol in hun leven. "Ruben heeft er toch een soort trauma aan overgehouden. Ik merk dat ik cognitief nog niet helemaal de oude ben", zegt Pip. Het zijn dingen die ze van elkaar, zonder uitleg, direct begrijpen - maar die iemand die op jonge leeftijd geen kanker heeft gehad nooit volledig zal snappen. Toen Ruben een jaar geleden te gast was in een podcast om over de ziekte te praten, ontstond daarom het idee voor een eigen podcastreeks. "Het heeft zoveel aspecten naast het ziek zijn. We hopen taboes te doorbreken, mensen te helpen en inzicht te geven vanuit ons perspectief." Geen tijd om eitjes in te vriezen Pip over kanker krijgen als jongvolwassene: "Je zit in zo'n belangrijke fase van je leven. Mensen gaan samenwonen, werken. De ander maakt een lange reis. Ik leefde altijd op 130 km per uur, had nooit een gaatje in m'n agenda en ineens staat dat stil, terwijl iedereen op dat tempo doorgaat." Ook hoort ze op 22-jarige leeftijd dat er een aanzienlijke kans is dat ze niet natuurlijk moeder kan worden. "Er was geen tijd om eitjes in te vriezen. Ik ben nu wel beter en voel me goed, maar het kan wel zo zijn dat ik over een paar jaar weer met de ziekte geconfronteerd ga worden. Dat vind ik wel lastig." Van behandeling tot identiteit In de reeks laten de twee weinig onbesproken. De eerste afleveringen over de diagnose en vriendschap staan inmiddels online. Wat volgt zijn onder andere thema's als behandeling, identiteit, angst en het leven na de ziekte. Zo vertellen ze hoe dynamieken in vriendschappen veranderden, maar ook hoe mensen zich soms geen houding weten te geven. "Als een vriendin er bijvoorbeeld uit floepte: 'ah, ik moet echt naar de kapper, mijn haar ziet er niet uit', schrok ze daarvan en zei ze sorry. Terwijl ik dacht: alsjeblieft, kom ook met dat soort dingen en wat er speelt in jouw leven. Mijn leven is al zo geïsoleerd." In de aflevering over het leven na kanker zal het erover gaan dat het verhaal niet eindigt met 'je bent schoon'. "Ik ben bijvoorbeeld nog maanden heel moe geweest en kan soms nog steeds niet op woorden komen, doordat er chemo in mijn hersenvocht is gekomen. Ruben volgt bijvoorbeeld nog therapie om alles te verwerken." Om samen dit deel van hun leven de wereld in te brengen, voelt natuurlijk. Ze hebben veel met elkaar meegemaakt en verwijzen in hun podcast regelmatig naar inside jokes . Zo is er in de loop van de tijd een waardevolle vriendschap ontstaan. "In het begin was ik nog wel heel zenuwachtig door die microfoon en zo. Maar toen we eenmaal bezig waren, had ik dat niet meer door en was het heel leuk. We kennen elkaar goed, maar zijn nog lang niet uitgepraat." Liever berichtjes dan 10.000 streams Of ze er een Podcast-award mee gaan winnen, daar is Pip niet mee bezig. "Ik wil iets maken waar we vooral zelf trots op zijn. Maar het is wel heel leuk dat ik nu berichtjes krijg van vriendinnen die zeggen: ik was erbij, maar het is alsnog interessant om te luisteren. Of dat een jongen die zelf ook ziek is geweest het heeft gerepost. Dat vind ik veel waardevoller dan 10.000 streams." Pip hoopt dat ze mensen een inkijkje kan geven in het leven van een (ex-)kankerpatiënt. "Zo kunnen mensen zich hopelijk beter inleven. En misschien kunnen ze het toepassen op iemand die ze kennen." .
Go to News Site