فروپاشی اعتماد از دل واژه‌ها آغاز می‌شود

در هر جامعه‌ای، واژه‌ها فقط ابزار انتقال پیام نیستند؛ آنها ستون‌های اعتماد عمومی‌اند. میان حکومت و مردم، پیش از هر قانون و هر تصمیم، نوعی قرارداد نانوشته زبانی وجود دارد؛ قراردادی که بر پایه صداقت، شفافیت و فهم مشترک شکل می‌گیرد. در هر جامعه‌ای، واژه‌ها فقط ابزار انتقال پیام نیستند؛ آنها ستون‌های اعتماد عمومی‌اند. میان حکومت و مردم، پیش از هر قانون و هر تصمیم، نوعی قرارداد نانوشته زبانی وجود دارد؛ قراردادی که بر پایه صداقت، شفافیت و فهم مشترک شکل می‌گیرد. هرگاه این قرارداد آسیب ببیند، نخستین نشانه‌های بحران نه در آمارهای اقتصادی، بلکه در زبان ظاهر می‌شود. مردم پیش از آنکه بی‌اعتمادی خود را در رفتار سیاسی نشان دهند، آن را در برداشتشان از کلمات ثبت می‌کنند. واژه‌ها آرام‌آرام اعتبار خود را از دست می‌دهند و آنچه باقی می‌ماند، نه معنا، بلکه تردید است.یکی از روشن‌ترین نمونه‌های این وضعیت، واژه «موقت» است. در معنای طبیعی، موقت یعنی کوتاه، محدود و گذرا؛ چیزی که زمان مشخصی دارد و قرار نیست به یک وضعیت دائمی تبدیل شود. اما وقتی از «قطعی موقت اینترنت» سخن گفته می‌شود و این وضعیت نه چند ساعت یا چند روز، بلکه هفته‌ها و حتی ماه‌ها ادامه پیدا می‌کند، مسئله دیگر صرفا یک اختلال فنی نیست؛ اینجا با اختلال در معنا مواجه هستیم.

Go to News Site