شرق
نزدیک به ۶۰ روز از قطعی گسترده اینترنت گذشته و در همین مدت، چیزی آرام و بیسروصدا در حال شکلگرفتن است: تبدیل اینترنت از یک حق عمومی و شهروندی به یک امتیاز تخصیصیافتنی. امتیازی که پیشتر با نامهایی مانند «اینترنت سفید» یا «ویژه» شناخته میشد، حالا با عنوان تازه «اینترنت پرو»، «اینترنت پایدار» یا همان «اینترنت طبقاتی» در حال توزیع است. این در حالی است که دولت، از سطوح مختلف، همچنان بر مخالفت خود با «اینترنت طبقاتی» تأکید میکند، اما بررسیهای «شرق» از چند منبع نشان میدهد طرحی که امروز با نام اینترنت پرو شناخته میشود، نهتنها به تصویب نهادهای بالادستی رسیده، بلکه اجرای آن بهطور مشخص به دستگاههای مربوطه ازجمله به مرکز ملی فضای مجازی سپرده شده است. نزدیک به ۶۰ روز از قطعی گسترده اینترنت گذشته و در همین مدت، چیزی آرام و بیسروصدا در حال شکلگرفتن است: تبدیل اینترنت از یک حق عمومی و شهروندی به یک امتیاز تخصیصیافتنی. امتیازی که پیشتر با نامهایی مانند «اینترنت سفید» یا «ویژه» شناخته میشد، حالا با عنوان تازه «اینترنت پرو»، «اینترنت پایدار» یا همان «اینترنت طبقاتی» در حال توزیع است. این در حالی است که دولت، از سطوح مختلف، همچنان بر مخالفت خود با «اینترنت طبقاتی» تأکید میکند، اما بررسیهای «شرق» از چند منبع نشان میدهد طرحی که امروز با نام اینترنت پرو شناخته میشود، نهتنها به تصویب نهادهای بالادستی رسیده، بلکه اجرای آن بهطور مشخص به دستگاههای مربوطه ازجمله به مرکز ملی فضای مجازی سپرده شده است. رد این طرح را میتوان در سالها عقبتر دنبال کرد؛ زمانی که ایده «ویپیان ملی» برای دسترسی کنترلشده گروههای خاص به اینترنت مطرح شد. حالا همان ایده، در قالبی تازه و بهروزشده، از طرف مدافعان فیلترینگ به مرحله اجرا رسیده است. سؤال اینجاست که اینترنت پرو دقیقا چیست و چه کار میکند؟ به چه گروه کسبوکاری تعلق میگیرد؟ چه محدودیتهایی دارد؟ آیا بهجز کسبوکارها، اشخاص هم میتوانند از آن استفاده کنند؟ و شاید از همه مهمتر چه مسیری طی شد تا اینترنت در ایران، از یک حق عمومی به امتیازی قابل تأیید تبدیل شود؟ اینترنتی که تقسیم میشود
Go to News Site