شرق
تجاوزهای نظامی دشمن آمریکایی-صهیونی به ایران در سال ۱۴۰۴ و فروردین ۱۴۰۵ بازخوانی نقش اخلاقی دانشمندان را در شرایط جنگی ضروری کرد. حملات فراتر از تأسیسات نظامی و هستهای، مراکز علمی و دانشگاهی ایران را نیز در بر گرفته است. دانشگاههای مهم ایران مورد حمله قرار گرفتهاند. ترور دانشمندان ایران و بمباران مهمترین پژوهشگاهها یک اقدام تصادفی نبود، بلکه به نظر میرسد تلاشی عمدی برای بیآیندهکردن ایران بود. تعهد اخلاقی دانشمندان ایران در این شرایط چیست؟ تداوم فعالیتهای علمی به عنوان شکلی از تابآوری در برابر تلاش برای تضعیف بنیان علمی کشور تعریف میشود. تجاوزهای نظامی دشمن آمریکایی-صهیونی به ایران در سال ۱۴۰۴ و فروردین ۱۴۰۵ بازخوانی نقش اخلاقی دانشمندان را در شرایط جنگی ضروری کرد. حملات فراتر از تأسیسات نظامی و هستهای، مراکز علمی و دانشگاهی ایران را نیز در بر گرفته است. دانشگاههای مهم ایران مورد حمله قرار گرفتهاند. ترور دانشمندان ایران و بمباران مهمترین پژوهشگاهها یک اقدام تصادفی نبود، بلکه به نظر میرسد تلاشی عمدی برای بیآیندهکردن ایران بود. تعهد اخلاقی دانشمندان ایران در این شرایط چیست؟ تداوم فعالیتهای علمی به عنوان شکلی از تابآوری در برابر تلاش برای تضعیف بنیان علمی کشور تعریف میشود. ولی تلفات سنگین غیرنظامیان در جنگ اخیر ازجمله موشکباران مدرسه شجره طیبه میناب که موجب شهادت ۱۶۸ دانشآموز شد و استفاده آمریکا از آخرین فناوریهای روز -موشکهای تاماهاوک که از بحرین به سمت میناب شلیک شدند- پرسشی جدی برانگیخت: «آیا توسعه علم و فناوری در خدمت اهداف جنایتکاران، قانونی و اخلاقی است؟». آیا دانشمندان -آمریکایی و مهاجران از تمام دنیا- که در پروژههای توسعه فناوری نظامی در آمریکا و اسرائیل در دهههای اخیر همکاری داشتهاند، مسئولیت «مستقیم یا غیرمستقیم» در وقوع این نوع جنایت دارند؟
Go to News Site