شرق
ایران در مقطع کنونی در وضعیتی تعلیقی و بهشدت حساس قرار گرفته است؛ نقطهای میان دو سناریوی متضاد: بازگشت به چرخه تقابل و درگیری، یا حرکت به سمت احیای مسیر دیپلماسی و تثبیت یک آتشبس پایدار. ایران در مقطع کنونی در وضعیتی تعلیقی و بهشدت حساس قرار گرفته است؛ نقطهای میان دو سناریوی متضاد: بازگشت به چرخه تقابل و درگیری، یا حرکت به سمت احیای مسیر دیپلماسی و تثبیت یک آتشبس پایدار. این وضعیت نه صرفا حاصل تحولات میدانی، بلکه برآیند مجموعهای از متغیرهای سیاسی، امنیتی و اقتصادی است که هر یک میتوانند کفه ترازو را به یکی از این دو مسیر سنگینتر کنند. از یک سو، نشانههایی از تداوم فشارها، آرایشهای نظامی و بیاعتمادی متقابل، احتمال لغزش به سمت تنش را تقویت میکند. از سوی دیگر، هزینههای فزاینده جنگ، پیچیدگیهای منطقهای و ضرورت مدیریت بحرانهای داخلی، منطق بازگشت به میز مذاکره را تقویت کرده است. در چنین شرایطی، نه گزینه جنگ بهطور کامل محتوم است و نه مسیر دیپلماسی هموار؛ بلکه هر دو بهطور همزمان در حال بازتولید خود هستند و آینده، بیش از هر زمان دیگری به نحوه مدیریت این موازنه شکننده وابسته است. با عنایت به آنچه پیشتر مورد اشاره قرار گرفت و در راستای واکاوی دقیقتر مختصات سیاست داخلی و خارجی ایران و نیز ترسیم سناریوهای محتمل پیشرو، در گفتوگویی تفصیلی با محسن هاشمیرفسنجانی، فعال و تحلیلگر سیاسی و عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران سازندگی، به بررسی این تحولات پرداختهایم که حاصل و مشروح این گفتوگو در ادامه از نظر میگذرد.
Go to News Site