iefimerida
Μελέτη δείχνει ότι η παχυσαρκία αφήνει μόνιμα μοριακά ίχνη στο ανοσοποιητικό, αυξάνοντας κινδύνους ακόμη και έτη μετά την απώλεια βάρους. Ατομα που έχουν ζήσει ως παχύσαρκοι, φαίνεται να διατηρούν ένα είδος «μοριακής μνήμης» του αυξημένου τους σωματικού βάρους σε ένα κρίσιμο τμήμα του ανοσοποιητικού συστήματος, γεγονός που μπορεί να αφήνει τα άτομα εκτεθειμένα σε μεγαλύτερο κίνδυνο για νοσήματα που σχετίζονται με την παχυσαρκία, ακόμη και χρόνια μετά από την απώλεια βάρους. Τα ευρήματα αυτά προέρχονται από δεκαετή μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό EMBO Reports . Μοριακή μνήμη στα Τ-βοηθητικά κύτταρα Η ερευνητική ομάδα, με επικεφαλής το Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ, διαπίστωσε ότι τα Τ-βοηθητικά κύτταρα (CD4+) του ανοσοποιητικού συστήματος διατηρούν μακροχρόνια «μνήμη» της παχυσαρκίας. Οι σχετικοί βιολογικοί δείκτες προσκολλώνται στο DNA μέσω μιας διαδικασίας γνωστής ως μεθυλίωση του DNA, δημιουργώντας ένα αποτύπωμα που μπορεί να διαρκέσει πέντε έως δέκα χρόνια μετά την επιτυχή απώλεια βάρους. Επιπτώσεις στη λειτουργία του ανοσοποιητικού Αυτή η «μνήμη» φαίνεται ότι μπορεί να επηρεάζει βασικές λειτουργίες του ανοσοποιητικού συστήματος, όπως τον καθαρισμό κυτταρικών υπολειμμάτων και τη ρύθμιση της γήρανσής του. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι αυτό ενδέχεται να εξηγεί γιατί άτομα που έχουν χάσει βάρος εξακολουθούν να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης παθήσεων που σχετίζονται με την παχυσαρκία , ακόμη και όταν έχουν επανέλθει σε φυσιολογικό βάρος. Εκτεταμένη ανάλυση και πειραματικά μοντέλα Για τη χαρτογράφηση των αλλαγών στο ανοσοποιητικό, οι επιστήμονες ανέλυσαν δείγματα από τέσσερις διαφορετικές ομάδες συμμετεχόντων, συμπεριλαμβανομένων ατόμων με παχυσαρκία που υποβάλλονταν σε φαρμακευτική απώλεια βάρους, ασθενών με το σπάνιο σύνδρομο Alström, καθώς και ατόμων που συμμετείχαν σε πρόγραμμα άσκησης δέκα εβδομάδων. Επιπλέον, χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα από άτομα φυσιολογικού βάρους ή παχυσαρκίας που είχαν υποβληθεί σε χειρουργικές επεμβάσεις λόγω οστεοαρθρίτιδας. Η ανάλυση συμπληρώθηκε με πειράματα σε ποντίκια που ακολουθούσαν δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά, καθώς και με δείγματα από υγιείς εθελοντές, επιτρέποντας στους ερευνητές να κατανοήσουν βαθύτερα τους μηχανισμούς σύνδεσης της παχυσαρκίας με την ανοσολογική δυσλειτουργία. Προειδοποίηση για μακροχρόνιους κινδύνους Ο καθηγητής Κλαούντιο Μάουρο, από το Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ σημειώνει ότι η βραχυπρόθεσμη απώλεια βάρους δεν αρκεί για την άμεση μείωση του κινδύνου εμφάνισης νοσημάτων, όπως ο διαβήτης τύπου 2 και ορισμένες μορφές καρκίνου. Τονίζει, ωστόσο, ότι η σταθερή διατήρηση ενός υγιούς βάρους ενδέχεται σταδιακά να επιτρέπει στη «μνήμη της παχυσαρκίας» να εξασθενεί, αν και το εύρημα αυτό απαιτεί περαιτέρω επιβεβαίωση. Διαβάστε περισσότερα στο iefimerida.gr Μελέτη δείχνει ότι η παχυσαρκία αφήνει μόνιμα μοριακά ίχνη στο ανοσοποιητικό, αυξάνοντας κινδύνους ακόμη και έτη μετά την απώλεια βάρους. Ατομα που έχουν ζήσει ως παχύσαρκοι, φαίνεται να διατηρούν ένα είδος «μοριακής μνήμης» του αυξημένου τους σωματικού βάρους σε ένα κρίσιμο τμήμα του ανοσοποιητικού συστήματος, γεγονός που μπορεί να αφήνει τα άτομα εκτεθειμένα σε μεγαλύτερο κίνδυνο για νοσήματα που σχετίζονται με την παχυσαρκία, ακόμη και χρόνια μετά από την απώλεια βάρους. Τα ευρήματα αυτά προέρχονται από δεκαετή μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό EMBO Reports . Μοριακή μνήμη στα Τ-βοηθητικά κύτταρα Η ερευνητική ομάδα, με επικεφαλής το Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ, διαπίστωσε ότι τα Τ-βοηθητικά κύτταρα (CD4+) του ανοσοποιητικού συστήματος διατηρούν μακροχρόνια «μνήμη» της παχυσαρκίας. Οι σχετικοί βιολογικοί δείκτες προσκολλώνται στο DNA μέσω μιας διαδικασίας γνωστής ως μεθυλίωση του DNA, δημιουργώντας ένα αποτύπωμα που μπορεί να διαρκέσει πέντε έως δέκα χρόνια μετά την επιτυχή απώλεια βάρους. Επιπτώσεις στη λειτουργία του ανοσοποιητικού Αυτή η «μνήμη» φαίνεται ότι μπορεί να επηρεάζει βασικές λειτουργίες του ανοσοποιητικού συστήματος, όπως τον καθαρισμό κυτταρικών υπολειμμάτων και τη ρύθμιση της γήρανσής του. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι αυτό ενδέχεται να εξηγεί γιατί άτομα που έχουν χάσει βάρος εξακολουθούν να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης παθήσεων που σχετίζονται με την παχυσαρκία , ακόμη και όταν έχουν επανέλθει σε φυσιολογικό βάρος. Εκτεταμένη ανάλυση και πειραματικά μοντέλα Για τη χαρτογράφηση των αλλαγών στο ανοσοποιητικό, οι επιστήμονες ανέλυσαν δείγματα από τέσσερις διαφορετικές ομάδες συμμετεχόντων, συμπεριλαμβανομένων ατόμων με παχυσαρκία που υποβάλλονταν σε φαρμακευτική απώλεια βάρους, ασθενών με το σπάνιο σύνδρομο Alström, καθώς και ατόμων που συμμετείχαν σε πρόγραμμα άσκησης δέκα εβδομάδων. Επιπλέον, χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα από άτομα φυσιολογικού βάρους ή παχυσαρκίας που είχαν υποβληθεί σε χειρουργικές επεμβάσεις λόγω οστεοαρθρίτιδας. Η ανάλυση συμπληρώθηκε με πειράματα σε ποντίκια που ακολουθούσαν δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά, καθώς και με δείγματα από υγιείς εθελοντές, επιτρέποντας στους ερευνητές να κατανοήσουν βαθύτερα τους μηχανισμούς σύνδεσης της παχυσαρκίας με την ανοσολογική δυσλειτουργία. Προειδοποίηση για μακροχρόνιους κινδύνους Ο καθηγητής Κλαούντιο Μάουρο, από το Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ σημειώνει ότι η βραχυπρόθεσμη απώλεια βάρους δεν αρκεί για την άμεση μείωση του κινδύνου εμφάνισης νοσημάτων, όπως ο διαβήτης τύπου 2 και ορισμένες μορφές καρκίνου. Τονίζει, ωστόσο, ότι η σταθερή διατήρηση ενός υγιούς βάρους ενδέχεται σταδιακά να επιτρέπει στη «μνήμη της παχυσαρκίας» να εξασθενεί, αν και το εύρημα αυτό απαιτεί περαιτέρω επιβεβαίωση. Διαβάστε περισσότερα στο iefimerida.gr
Go to News Site