جای «من» و «ما» کجاست؟

‌1- واژه زیرساخت شاید این روزها، روزهای جنگ و ویرانگری‌های آن، بیش از هر واژه دیگری شنیده می‌شود. از گفت‌وگوی بین مردم عادی گرفته تا مباحث کارشناسی و بحث‌های سیاسی و روشنفکری و...؛ اسباب بسامد بالای این واژه، آسیب‌های واردشده طی جنگ 40روزه به این زیرساخت‌ها و تهدید نفرت‌انگیز چندی‌پیش رئیس‌جمهور آمریکا در نابودی تمامی این سامانه‌ها بوده است. ‌1- واژه زیرساخت شاید این روزها، روزهای جنگ و ویرانگری‌های آن، بیش از هر واژه دیگری شنیده می‌شود. از گفت‌وگوی بین مردم عادی گرفته تا مباحث کارشناسی و بحث‌های سیاسی و روشنفکری و...؛ اسباب بسامد بالای این واژه، آسیب‌های واردشده طی جنگ 40روزه به این زیرساخت‌ها و تهدید نفرت‌انگیز چندی‌پیش رئیس‌جمهور آمریکا در نابودی تمامی این سامانه‌ها بوده است. رفتار و تهدیدهایی که صف‌بندی‌های جدیدی را بین افراد و گروه‌های سیاسی داخل و خارج از کشور بر مبنای پیکره‌بندی تحلیلی و استدلالی آنان در موضع‌گیری نسبت به این رفتار و گفتار شکل داده است. منظور از زیرساخت عموما زیرساخت‌های سخت یعنی جاده، راه، پل، راه‌آهن، فرودگاه، نیروگاه، تأسیسات آب، برق و گاز، شبکه مخابراتی، زیرساخت‌های دیجیتالی، پارک‌های فناوری و... است و «زیرساخت‌های نرم» را که «آموزش و پرورش، مراقبت‌های بهداشتی، سامانه‌های حقوقی و قضائی، و مؤسسه‌های مالی» است (شرق- حسن فتاحی- 9/12/1403) در بر نمی‌گیرد که همین خود تا حدی از عمق فاجعه تخریب‌های زیرساختی جنگ می‌کاهد. چنان‌که مثلا سقوط شدید آموزش در تمامی سطوح تحصیلی از دبستان تا دانشگاه و تحصیلات تکمیلی و تخصصی همچون رشته‌های پزشکی که به صورت آنلاین (آن‌هم در نبود اینترنت و با استفاده از چیزی به نام اینترنت ملی) و نه حضوری برگزار می‌شود در محاسبات این آسیب‌های زیرساختی کمتر محاسبه می‌شود. آنچه اما در اینجا محل بحث است، چرایی شباهت تحلیلی و نتیجه‌گیری سیاسی افراد و جریان‌هایی در داخل و خارج از کشور و بخش‌های نه‌چندان کوچکی از جامعه ایران است که چنین تحلیل می‌کنند که «زدن زیرساخت‌ها مسئله چندان مهمی نیست و می‌توان به‌زودی بازسازی‌شان کرد» (بعدا می‌سازیم -محمد مالجو) فلذا با همین استدلال تداوم جنگ را توجیه می‌کنند.

Go to News Site