شرق
تنش نیمقرنی ایران و آمریکا، صبح روز ۹ اسفند ۱۴۰۴ سرانجام به جنگ رسید؛ زد و خوردی با خسارات گسترده برای دو طرف و البته بدون هیچ خروجی مشخصی برای آنها. جنگ، پله آخر این «کهنهتنش» بود و دوباره گزینه مذاکره را روی میز آورد. طرفین به دنبال پایان جنگ بوده و هستند اما با اصراری که مدام بر مواضع خود دارند، هنوز نتوانستند به تفاهم برسند. زهره فراهانی: تنش نیمقرنی ایران و آمریکا، صبح روز ۹ اسفند ۱۴۰۴ سرانجام به جنگ رسید؛ زد و خوردی با خسارات گسترده برای دو طرف و البته بدون هیچ خروجی مشخصی برای آنها. جنگ، پله آخر این «کهنهتنش» بود و دوباره گزینه مذاکره را روی میز آورد. طرفین به دنبال پایان جنگ بوده و هستند اما با اصراری که مدام بر مواضع خود دارند، هنوز نتوانستند به تفاهم برسند. این نزاع هم مانند جنگهای قرنهای گذشته چارهای جز میز مذاکره ندارد. هر دو کشور هم بهخوبی میدانند باید منافع خود را در آغاز، انجام و پایان مذاکرات زیرنویس کنند. با وجود این، اختلافات و خواستههایشان از هم، نفس «امید» را کمرمق و سنگین کرده است. تجربههایی نظیر برجام نیز پیشتر نشان دادهاند که حتی توافقهای شکننده و موقت میتوانند مسیر تنش را تغییر داده و مانع لغزش کشورها به سوی درگیریهای گستردهتر شوند.
Go to News Site