ILNA
حسین غلامی، فعال صنفی بازنشستگان، با نقد ساختار طبقاتی نظام سلامت، از فاجعه پولیسازی درمان انتقاد کرد. به گزارش خبرنگار ایلنا، زمستانِ عمرِ کارگر، فصلِ درویِ رنجهایی است که در بهارِ جوانی کاشته شده؛ اما گویی در این دیار، موی سپید و تنِ فرسوده، نه نمادِ حرمت، که سوژه ای برای دلالانِ جان و نان است. آنان که روزگاری تمام جوانی، سلامت و جانمایهی خویش را برای ساختن این کشور و بنای زیرساختهای آن گذاشتند، امروز در انزوای سالمندی، سهمشان از اقتصاد، دویدنهای بیحاصل در راهروهای سرد و بیروح بیمارستانهاست. قانون اساسی روی کاغذ با کلماتی فاخر از «درمان رایگان» میگوید، اما در کفِ خیابان و در صفهای طولانیِ داروخانهها، جانِ آدمی به چرتکهی بیرحم سوداگرانِ درمان گره خورده است. ساختار حکمرانی که در ادبیات رسمی، خود را متولی حقوق عامه مینامد، در تلاطمِ مناسباتِ سرمایهسالار، عملاً از هرگونه تعهد در قبالِ تودههای مزدبگیر تهی شده است. دولت، نه تنها پناهگاه و حافظِ منافعِ طبقهی کارگر نیست، بلکه با کالاییسازیِ نیازهای بنیادینی چون درمان، در قامتِ تسهیلگرِ انباشتِ سرمایه برای اقلیتی خاص ظاهر شده است.
Go to News Site