اختلال در حکمرانی؛ وقتی مبنای فلسفی روشن نباشد

مقصود از حکمرانی صرفاً «حکومت» نیست. حکمرانی در ادبیات جدید علوم سیاسی ترجمه اصطلاح Good Governance است؛ مفهومی که به مجموعه‌ای از سنت‌ها، روابط و سازوکارها اشاره دارد که میان حکومت، نهادهای مدنی، بخش خصوصی، نهادهای فرهنگی و مذهبی و رسانه‌ها شکل می‌گیرد. به گزارش ایلنا، حجت الاسلام والمسلمین استاد نجف لکزایی، رئیس پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی طی سخنانی در نشست علمی «تجربه حکمرانی در جمهوری اسلامی ایران از نگاه شهید لاریجانی» که در مرکز تحقیقات اسلامی مجلس شورای اسلامی برگزار شد اظهار کرد: بحث از «اختلال در حکمرانی» سال‌هاست در میان متخصصان سیاست‌گذاری و اندیشه سیاسی در ایران مطرح است؛ اما پرسش اصلی همچنان پابرجاست: ریشه این اختلال کجاست؟ استاد نجف لکزایی در یک طرح بحث قابل توجه، با تکیه بر کتاب عقل و سکون در حکمرانی اثر شهید دکتر لاریجانی، تلاش می‌کند این مسئله را از زاویه‌ای بنیادین‌تر ببیند؛ زاویه‌ای که به گفته او به قلب فلسفه سیاسی و به‌ویژه مسئله عدالت بازمی‌گردد. آنچه در ادامه می‌آید، روایت مبسوطی از این طرح بحث است؛ روایتی که مخاطب را به تأمل دوباره در مبانی نظری حکمرانی در جمهوری اسلامی دعوت می‌کند.

Go to News Site