خبرآنلاين
محمدرضا لطفی، نوازنده بینظیر تار و آهنگساز برجسته، آخرین حلقه از زنجیره هنرمندان جریانسازی است که موسیقی ایرانی معاصر را دگرگون کردند. او با شاگردی بزرگانی چون نورعلیخان برومند، همکاری با هوشنگ ابتهاج و بنیانگذاری گروه «شیدا» و کانون «چاووش»، نقشی محوری در بازآفرینی ردیفهای دستگاهی و پیوند موسیقی با آرمانهای اجتماعی ایفا کرد. این تکنگاری به فرازونشیبهای زندگی و تأثیر ماندگار لطفی از تولد در گرگان تا تبعید و بازگشت و میراث نهاییاش میپردازد.
Go to News Site