خبرگزاری ایرنا
رامسر- ایرنا- بهار و تابستان در مازندران با تبِ تندِ برگزاری جشنوارهها، از عطر بهارنارنج تا چای و گلگاوزبان گره خورده است؛ اما وقتی صدایِ موسیقی محلی خاموش و صندلیها جمع میشوند، سهمِ واقعیِ سفرهی کشاورزان از این همه هیاهو چیست؟ در حالی که مدلهای جهانی، جشنوارههای محلی را بستری برای «جذب سرمایهگذار» و «عقد قراردادهای بلندمدت» تعریف میکنند، در مازندران همهچیز در سطحِ یک بازارچهی موقت باقی مانده است. اما نکته مهم این است که چطور میتوان با همافزایی دولت، تولیدکننده و مشاوران تجاری، این دورهمیها را به مرکز مبادلات اقتصادی تبدیل کرد
Go to News Site