iefimerida
Με ένα πακέτο φορολογικών κινήτρων που συνδυάζει συγκριτικά χαμηλές επιβαρύνσεις, η χώρα αυτή προσελκύει ολοένα και περισσότερους πλούσιους. Ένα νέο ευρωπαϊκό « φορολογικό καταφύγιο» για υψηλά εισοδήματα κάνει εδώ και λίγο καιρό την εμφάνισή του. Με ένα πακέτο φορολογικών κινήτρων που συνδυάζει σταθερότητα και συγκριτικά χαμηλές επιβαρύνσεις, η Ιταλία προσελκύει ολοένα και περισσότερους εύπορους Ευρωπαίους - και όχι μόνο, όπως αναφέρει το εκτενές ρεπορτάζ του BBC. Στη Ρώμη, η μετακίνηση αυτή είναι ήδη ορατή. Ο «Ρομπέρ», όπως επιλέγει να αποκαλείται ένας Γάλλος επιχειρηματίας [δεν είναι αυτό το πραγματικό του όνομα], εγκατέλειψε τη Γαλλία πριν από οκτώ χρόνια, έπειτα από την πώληση της εταιρείας του στον τομέα της πληροφορικής. Παρότι επιμένει ότι «οι φόροι δεν ήταν ο βασικός λόγος», παραδέχεται ότι το ιταλικό φορολογικό σύστημα αποτέλεσε σημαντικό κίνητρο. «Η ομορφιά της Ιταλίας, η Τέχνη, η μουσική - αυτά με τράβηξαν», λέει, αλλά συμπληρώνει: «Το φορολογικό καθεστώς ήταν ένα πολύ ωραίο μπόνους». Στο επίκεντρο η λεγόμενη φορολογική ρύθμιση «flat tax» Στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος βρίσκεται η λεγόμενη φορολογική ρύθμιση «flat tax» για αλλοδαπά εισοδήματα, ένα καθεστώς που επιτρέπει σε εύπορους κατοίκους να πληρώνουν ένα σταθερό ποσό ετησίως, ανεξάρτητα από το συνολικό ύψος των εισοδημάτων τους στο εξωτερικό. Το όριο αυτό έχει πλέον διαμορφωθεί στις 300.000 ευρώ. Για όσους δηλώνουν εισοδήματα εκατομμυρίων, το ποσό θεωρείται εξαιρετικά ανταγωνιστικό σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες. «Για ανθρώπους που πληρώνουν πολύ υψηλούς φόρους, η Ιταλία είναι πολύ ελκυστική», σημειώνει ο Ρομπέρ. Η διαφορά γίνεται ακόμη πιο έντονη όταν συγκριθεί με το γαλλικό σύστημα. Στη Γαλλία, η φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας μπορεί να φτάσει σε υψηλά επίπεδα, ενώ οι φόροι κληρονομιάς αγγίζουν έως και το 45% για ποσά πάνω από ένα σχετικά χαμηλό αφορολόγητο όριο. Στην Ιταλία, αντίθετα, η φορολογία κληρονομιάς παραμένει αισθητά χαμηλότερη, με αφορολόγητο όριο έως 1 εκατ. ευρώ και συντελεστή μόλις 4% για μεγαλύτερα ποσά. Η ελκυστικότητα του ιταλικού μοντέλου Η ελκυστικότητα του ιταλικού μοντέλου επιβεβαιώνεται και από επαγγελματίες του χώρου. Ο Peter Ferrigno, διευθυντής φορολογικών υπηρεσιών στην εταιρεία Henley & Partners, επισημαίνει: «Ακόμη και στα 300.000 ευρώ, η flat tax της Ιταλίας παραμένει χαμηλή για όσους κερδίζουν πάνω από 1 εκατ. ετησίως σε σύγκριση με την υπόλοιπη Ευρώπη. Και προσφέρει κάτι πολύ σημαντικό: φορολογική βεβαιότητα και σαφήνεια». Το ενδιαφέρον δεν περιορίζεται μόνο σε μεμονωμένες περιπτώσεις. Σύμφωνα με τον δικηγόρο Jerome Barre, η τάση είναι ευρύτερη. «Έχουμε συναντήσεις κάθε εβδομάδα με ανθρώπους που θέλουν να φύγουν από τη Γαλλία», αναφέρει. «Είναι δυσαρεστημένοι με το εκεί φορολογικό σύστημα και φοβούνται ότι θα γίνει πιο αυστηρό». Ωστόσο, διευκρινίζει ότι πολλοί βρίσκονται ακόμη στο στάδιο της σκέψης: «Η μετεγκατάσταση απαιτεί πλήρη δέσμευση και προσεκτικό σχεδιασμό». Την ίδια στιγμή, γεωπολιτικές εξελίξεις ενισχύουν την ελκυστικότητα της Ιταλίας. Η αστάθεια στη Μέση Ανατολή επηρεάζει την εικόνα παραδοσιακών προορισμών για εύπορους, όπως τα Εμιράτα. Παρότι πόλεις όπως το Ντουμπάι παραμένουν δημοφιλείς λόγω της μηδενικής φορολογίας, η αβεβαιότητα οδηγεί ορισμένους να εξετάζουν εναλλακτικές. Το φορολογικό πλαίσιο της Ιταλίας «Είναι αναπόφευκτο κάποιοι να επανεξετάσουν την παρουσία τους στα Εμιράτα», λέει ο Ferrigno, επισημαίνοντας ωστόσο ότι η μετακίνηση δεν είναι εύκολη υπόθεση. Οι επαγγελματικές υποχρεώσεις, οι οικογένειες και η απουσία ισοδύναμων θέσεων εργασίας σε άλλες χώρες λειτουργούν ως ανασταλτικοί παράγοντες. Παρά τις επιμέρους διαφοροποιήσεις, η εικόνα που διαμορφώνεται είναι σαφής: η Ιταλία αξιοποιεί τη γεωγραφική της θέση, τον πολιτισμό της και –κυρίως– το φορολογικό της πλαίσιο για να προσελκύσει κεφάλαια και ανθρώπινο δυναμικό υψηλού εισοδήματος. Σε αντίθεση με πιο «ακραία» φορολογικά καταφύγια, προσφέρει μια λύση εντός Ευρώπης, με σταθερότητα και ποιότητα ζωής. Για πολλούς, αυτή η ισορροπία ανάμεσα στη «ντόλτσε βίτα» και τη φορολογική στρατηγική αποδεικνύεται καθοριστική. Και όσο οι διεθνείς συνθήκες παραμένουν ρευστές, η Ιταλία φαίνεται έτοιμη να ενισχύσει ακόμη περισσότερο τη θέση της στον παγκόσμιο χάρτη της οικονομικής μετανάστευσης των εύπορων. Διαβάστε περισσότερα στο iefimerida.gr Με ένα πακέτο φορολογικών κινήτρων που συνδυάζει συγκριτικά χαμηλές επιβαρύνσεις, η χώρα αυτή προσελκύει ολοένα και περισσότερους πλούσιους. Ένα νέο ευρωπαϊκό « φορολογικό καταφύγιο» για υψηλά εισοδήματα κάνει εδώ και λίγο καιρό την εμφάνισή του. Με ένα πακέτο φορολογικών κινήτρων που συνδυάζει σταθερότητα και συγκριτικά χαμηλές επιβαρύνσεις, η Ιταλία προσελκύει ολοένα και περισσότερους εύπορους Ευρωπαίους - και όχι μόνο, όπως αναφέρει το εκτενές ρεπορτάζ του BBC. Στη Ρώμη, η μετακίνηση αυτή είναι ήδη ορατή. Ο «Ρομπέρ», όπως επιλέγει να αποκαλείται ένας Γάλλος επιχειρηματίας [δεν είναι αυτό το πραγματικό του όνομα], εγκατέλειψε τη Γαλλία πριν από οκτώ χρόνια, έπειτα από την πώληση της εταιρείας του στον τομέα της πληροφορικής. Παρότι επιμένει ότι «οι φόροι δεν ήταν ο βασικός λόγος», παραδέχεται ότι το ιταλικό φορολογικό σύστημα αποτέλεσε σημαντικό κίνητρο. «Η ομορφιά της Ιταλίας, η Τέχνη, η μουσική - αυτά με τράβηξαν», λέει, αλλά συμπληρώνει: «Το φορολογικό καθεστώς ήταν ένα πολύ ωραίο μπόνους». Στο επίκεντρο η λεγόμενη φορολογική ρύθμιση «flat tax» Στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος βρίσκεται η λεγόμενη φορολογική ρύθμιση «flat tax» για αλλοδαπά εισοδήματα, ένα καθεστώς που επιτρέπει σε εύπορους κατοίκους να πληρώνουν ένα σταθερό ποσό ετησίως, ανεξάρτητα από το συνολικό ύψος των εισοδημάτων τους στο εξωτερικό. Το όριο αυτό έχει πλέον διαμορφωθεί στις 300.000 ευρώ. Για όσους δηλώνουν εισοδήματα εκατομμυρίων, το ποσό θεωρείται εξαιρετικά ανταγωνιστικό σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες. «Για ανθρώπους που πληρώνουν πολύ υψηλούς φόρους, η Ιταλία είναι πολύ ελκυστική», σημειώνει ο Ρομπέρ. Η διαφορά γίνεται ακόμη πιο έντονη όταν συγκριθεί με το γαλλικό σύστημα. Στη Γαλλία, η φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας μπορεί να φτάσει σε υψηλά επίπεδα, ενώ οι φόροι κληρονομιάς αγγίζουν έως και το 45% για ποσά πάνω από ένα σχετικά χαμηλό αφορολόγητο όριο. Στην Ιταλία, αντίθετα, η φορολογία κληρονομιάς παραμένει αισθητά χαμηλότερη, με αφορολόγητο όριο έως 1 εκατ. ευρώ και συντελεστή μόλις 4% για μεγαλύτερα ποσά. Η ελκυστικότητα του ιταλικού μοντέλου Η ελκυστικότητα του ιταλικού μοντέλου επιβεβαιώνεται και από επαγγελματίες του χώρου. Ο Peter Ferrigno, διευθυντής φορολογικών υπηρεσιών στην εταιρεία Henley & Partners, επισημαίνει: «Ακόμη και στα 300.000 ευρώ, η flat tax της Ιταλίας παραμένει χαμηλή για όσους κερδίζουν πάνω από 1 εκατ. ετησίως σε σύγκριση με την υπόλοιπη Ευρώπη. Και προσφέρει κάτι πολύ σημαντικό: φορολογική βεβαιότητα και σαφήνεια». Το ενδιαφέρον δεν περιορίζεται μόνο σε μεμονωμένες περιπτώσεις. Σύμφωνα με τον δικηγόρο Jerome Barre, η τάση είναι ευρύτερη. «Έχουμε συναντήσεις κάθε εβδομάδα με ανθρώπους που θέλουν να φύγουν από τη Γαλλία», αναφέρει. «Είναι δυσαρεστημένοι με το εκεί φορολογικό σύστημα και φοβούνται ότι θα γίνει πιο αυστηρό». Ωστόσο, διευκρινίζει ότι πολλοί βρίσκονται ακόμη στο στάδιο της σκέψης: «Η μετεγκατάσταση απαιτεί πλήρη δέσμευση και προσεκτικό σχεδιασμό». Την ίδια στιγμή, γεωπολιτικές εξελίξεις ενισχύουν την ελκυστικότητα της Ιταλίας. Η αστάθεια στη Μέση Ανατολή επηρεάζει την εικόνα παραδοσιακών προορισμών για εύπορους, όπως τα Εμιράτα. Παρότι πόλεις όπως το Ντουμπάι παραμένουν δημοφιλείς λόγω της μηδενικής φορολογίας, η αβεβαιότητα οδηγεί ορισμένους να εξετάζουν εναλλακτικές. Το φορολογικό πλαίσιο της Ιταλίας «Είναι αναπόφευκτο κάποιοι να επανεξετάσουν την παρουσία τους στα Εμιράτα», λέει ο Ferrigno, επισημαίνοντας ωστόσο ότι η μετακίνηση δεν είναι εύκολη υπόθεση. Οι επαγγελματικές υποχρεώσεις, οι οικογένειες και η απουσία ισοδύναμων θέσεων εργασίας σε άλλες χώρες λειτουργούν ως ανασταλτικοί παράγοντες. Παρά τις επιμέρους διαφοροποιήσεις, η εικόνα που διαμορφώνεται είναι σαφής: η Ιταλία αξιοποιεί τη γεωγραφική της θέση, τον πολιτισμό της και –κυρίως– το φορολογικό της πλαίσιο για να προσελκύσει κεφάλαια και ανθρώπινο δυναμικό υψηλού εισοδήματος. Σε αντίθεση με πιο «ακραία» φορολογικά καταφύγια, προσφέρει μια λύση εντός Ευρώπης, με σταθερότητα και ποιότητα ζωής. Για πολλούς, αυτή η ισορροπία ανάμεσα στη «ντόλτσε βίτα» και τη φορολογική στρατηγική αποδεικνύεται καθοριστική. Και όσο οι διεθνείς συνθήκες παραμένουν ρευστές, η Ιταλία φαίνεται έτοιμη να ενισχύσει ακόμη περισσότερο τη θέση της στον παγκόσμιο χάρτη της οικονομικής μετανάστευσης των εύπορων. Διαβάστε περισσότερα στο iefimerida.gr
Go to News Site