شرق
وقتی یک کارشناس شناختهشده تلویزیونی بهجای نقد یک دیدگاه سیاسی، از ضرورت برخورد شدید در حد اعدام با دو مقام پیشین یعنی روحانی و ظریف سخن میگوید. البته که هر دیدگاهی را میتوان نقد کرد؛ اما نباید به اسم دفاع از کشور دنبال ساکت کردن مخالف باشیم. تبدیل اختلافنظرها به مطالبه برخورد قضایی، بیش از آنکه به حل مسئله کمک کند، فضای عمومی را متشنج میکند. هرچند ادامه جنگ و کیفیت آن دچار نوعی ابهام فرسایشی است؛ اما چند روزی است انگار برای عدهای پرونده جنگ کاملاً بسته شده چون سراغ مسائل فرعی رفتهاند. خوب میدانیم بیش از دو ماه از آغاز تجاوز دشمن به کشورمان میگذرد؛ تجاوزی که اگرچه در میدان نظامی با توقفی مرموز مواجه است اما آثار آن به سرعت در جامعه و بهطور ویژه معیشت مردم سرایت کرده است. در چنین شرایطی، مسئله فقط مدیریت میدان نبرد نیست؛ بلکه مدیریت «روحیه اجتماعی» و «تمرکز جامعه» هم به همان اندازه اهمیت پیدا میکند چرا که دوام یک جامعه در شرایط بحرانی، بیش از هر چیز به توانش در حفظ انسجام اجتماعی و جلوگیری از فرسایش روانی مردم وابسته است. جامعهای که انرژی ذهنی و روانی خود را صرف منازعات فرعی و دوقطبیهای داخلی کند، حتی اگر از نظر نظامی توانمند باشد، در بلندمدت دچار چالش میشود.
Go to News Site