Sigmalive
Σε οριστική απόρριψη κατέληξε η έφεση χήρας δημοσίου υπαλλήλου, με το Δικαστήριο να επικυρώνει την πρωτόδικη κρίση ότι η προσφυγή της ήταν απαράδεκτη, καθώς δεν στρεφόταν κατά εκτελεστής διοικητικής πράξης. Η υπόθεση αφορούσε αίτημα για σύνταξη χηρείας, το οποίο υποβλήθηκε μετά τον θάνατο του συζύγου της αιτήτριας το 2016. Ο εκλιπών είχε αφυπηρετήσει ήδη από το 2001, ενώ ο γάμος τους τελέστηκε το 2008, δηλαδή μετά την αποχώρησή του από τη δημόσια υπηρεσία. Η διοίκηση απέρριψε το αίτημα τον Αύγουστο του 2016, επικαλούμενη τις πρόνοιες του περί Συντάξεων Νόμου, σύμφωνα με τις οποίες δεν λαμβάνεται υπόψη γάμος που τελέστηκε μετά την αφυπηρέτηση. Ακολούθησε ανταλλαγή επιστολών εκ μέρους της αιτήτριας, του υιού της και των δικηγόρων της, με τις οποίες επιχειρήθηκε να αναδειχθεί ότι η συμβίωση του ζεύγους είχε ξεκινήσει ήδη από το 1973. Η διοίκηση, ωστόσο, επανέλαβε τη θέση της σε απαντητική επιστολή τον Φεβρουάριο του 2017, επισημαίνοντας ότι δεν πληρούνται οι νόμιμες προϋποθέσεις για παραχώρηση σύνταξης. Η αιτήτρια προσέβαλε τη συγκεκριμένη επιστολή ως νέα εκτελεστή πράξη, υποστηρίζοντας ότι επρόκειτο για απόρριψη αιτήματος επανεξέτασης ή «ιεραρχικής προσφυγής». Το Δικαστήριο απέρριψε τον ισχυρισμό, τονίζοντας ότι τέτοια διαδικασία δεν προβλέπεται στον νόμο και δεν μπορεί να δημιουργηθεί μέσω αλληλογραφίας. Παράλληλα, έκρινε ότι η επιστολή του 2017 είχε καθαρά βεβαιωτικό χαρακτήρα, καθώς επαναλάμβανε το περιεχόμενο της αρχικής απορριπτικής απόφασης χωρίς να στηρίζεται σε νέα στοιχεία ή νέα έρευνα. Υπό τα δεδομένα αυτά, δεν συνιστούσε εκτελεστή διοικητική πράξη που να μπορεί να προσβληθεί αυτοτελώς. Το Δικαστήριο υπογράμμισε ότι για να θεωρηθεί μια πράξη ως νέα εκτελεστή απαιτείται διαφοροποίηση είτε ως προς τα πραγματικά δεδομένα είτε ως προς την αξιολόγηση τους, κάτι που δεν συνέβη στην προκειμένη περίπτωση. Αντίθετα, διαπιστώθηκε πλήρης ταύτιση ως προς την αρχή, τα πρόσωπα, τη διαδικασία, την αιτιολογία και το διατακτικό. Με βάση τα πιο πάνω, κρίθηκε ότι η προσφυγή ήταν όχι μόνο απαράδεκτη αλλά και εκπρόθεσμη, αφού η ουσιαστική διοικητική απόφαση είχε ληφθεί ήδη από το 2016. Ως εκ τούτου, οι λόγοι έφεσης απορρίφθηκαν στο σύνολό τους. Η έφεση απορρίφθηκε με έξοδα ύψους 3.500 ευρώ υπέρ της διοίκησης, επιβεβαιώνοντας την αυστηρή προσέγγιση της νομολογίας ως προς τον προσδιορισμό της εκτελεστής διοικητικής πράξης και την τήρηση των προθεσμιών. Διαβάστε επίσης: ΗΠΑ: Η στιγμή που αεροσκάφος Boeing κτυπά στύλο φωτισμού και φορτηγό (VID)
Go to News Site