Een week lang zag ik geen ongelukkige mensen

In het gejaagde bestaan van 100 uren in één dag is van mijn sociale leven nauwelijks meer iets over. Ik krimp ineen als de telefoon gaat, vrienden zie ik vooral op foto’s, mijn verjaardag vierde ik voor het laatst toen ik 14 was. Als iemand me vraagt eens op de koffie te komen, zeg ik tegenwoordig maar meteen nee. Ik ben al blij als ik mijn eigen leven een beetje kan bijbenen.

Go to News Site