شرق
در نشستی تخصصی درباره اثرات انفجار بر سازهها، همزمان با مرور تجربههای جنگ رمضان، مجموعهای از آسیبهای واقعی از مدارس تا زیرساختهای شهری بررسی شد؛ جایی که هم ضعفهای مقررات ملی ساختمان آشکار شد و هم ضرورت بازتعریف مفهوم «تابآوری شهری» در برابر تهدیدات انسانساخت. در نشستی تخصصی درباره اثرات انفجار بر سازهها، همزمان با مرور تجربههای جنگ رمضان، مجموعهای از آسیبهای واقعی از مدارس تا زیرساختهای شهری بررسی شد؛ جایی که هم ضعفهای مقررات ملی ساختمان آشکار شد و هم ضرورت بازتعریف مفهوم «تابآوری شهری» در برابر تهدیدات انسانساخت. دومین نشست مجازی «بررسی و تحلیل مهندسی اثرات انفجار بر سازهها و زیرساختها» با حضور جمعی از متخصصان حوزه سازه، مدیریت بحران و نوسازی مدارس برگزار شد؛ نشستی که در آن تجربههای جنگ رمضان، از مستندسازی خسارتها تا نقد آییننامههای موجود، محور اصلی بحثها بود. کمیل هاشمی، عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل، در آغاز نشست با اشاره به مبحث ۲۱ مقررات ملی ساختمان گفت این مبحث مهمترین سند در حوزه پدافند غیرعامل است و حداقل الزامات طراحی در برابر تهدیدات انسانساخت را تعریف میکند. با این حال، او تأکید کرد دامنه این ضوابط عمدتا به شرایط برخورد غیرمستقیم محدود شده؛ درحالیکه در جنگ اخیر، بارها شرایط مستقیم و شدید رخ داده است. او همچنین به یکی از ضعفهای ساختاری این مبحث اشاره کرد: تقسیمبندی ساختمانها به پنج گروه اهمیتی در برابر انفجار که الزاما با نظامهای رایج مهندسی سازه همخوان نیست. به گفته هاشمی، بخش درخورتوجهی از تلفات نه ناشی از اسکلت سازه، بلکه حاصل فروریزش عناصر غیرسازهای بوده است؛ عناصری که هرچند در مبحث ۲۱ برای آنها ضوابطی پیشبینی شده، اما الزام اجرائی ندارند.
Go to News Site